•Ο Ζμπιγκνιου Μπρεζινσκι ήταν σύμβουλος ασφαλείας του Προέδρου Τζιμυ Καρτερ.Εξέχων νους.Οταν αφυπηρετησε έγραψε πολλά και ενδιαφέροντα και εν πολλοίς διαχρονικά.Το ζουμί του έργου του «Η μεγάλη σκακιέρα».Οταν οι ΗΠΑ δεν μπορούν να ελέγξουν μια περιοχή στην οποία έχουν συμφέροντα την αποσταθεροποιούν με κάθε τρόπο.Ετσι ώστε η μοναδική δύναμη σταθεροποίησης, κατόπιν ,να είναι οι ίδιες οι ΗΠΑ.Κατι σαν το δικό μας «διαίρει και βασίλευε» αλλά πιο μοντέρνο πιο σοφιστικέ και σίγουρα πιο μπερδεμένο.Ειπε επίσης ότι η Αμερική δεν μπορεί να διαχειριστεί περισσότερα από δύο πολεμικά μέτωπα συγχρόνως.Μιλουσε για άμεση εμπλοκή.Το πόσες έμμεσες μπορεί να διαχειριστεί δεν μας το είπε.
•Προς το παρόν το Ισραήλ ενεργεί με δωρική αναλυτική απλότητα.Απο ένα Ιράν με πυρηνική βόμβα,προτιμητέο ένα Ιράν χωρίς πυρηνική βόμβα.Λογικη η σκέψη όταν έχει απέναντι του μουλαδες να το πλήττουν μέσω αντιπροσώπων και να το απειλούν ευθέως με εξαφάνιση.Αλλά…Πολλά τα αλλά στρατηγικής φυσεως και risk management.Η γραμμή μεταξύ λογικής και απερισκεψίας ή υπεραντίδρασης είναι πολύ λεπτή.Εκ του αποτελέσματος κρίνεται.Ιδιως με ένα Τραμπ που αλλάζει γνώμη όταν ξυπνάει και δεν θυμάται ποια ήταν πριν ή γνώμη του.Γιατι το Ιράν δεν είναι Χαμάς.Εκτος αν υπάρχει ήδη ευρύτερο deal των ΗΠΑ με τη Ρωσία που θα το μαθουμε πολύ αργότερα στις λεπτομέρειες του.Ειναι πιθανό.Το οσφραίνομαι αλλά δεν είμαι σίγουρος.
•Το πρόβλημα με τις αναλύσεις του Μπρεζινσκι και τους γιάπηδες του State Department είναι ότι ο πραγματικός κόσμος μοιάζει,προσομοιωνεται ,με σκάκι αλλά δεν είναι σκάκι.Ειναι απρόβλεπτος,ασύμμετρος κοσμος.Δεν είναι ο λογικός κόσμος του Φισερ και του Σπασκυ .Οπως ο τρίτος εγγονός μου.Οταν παίζουμε το επιτραπέζιο «φιδάκι» και με ευνοεί το ζάρι ρίχνει τα πιόνια κάτω και λέει εγώ κέρδισα.Και εγώ το αποδέχομαι αμέσως.Οταν δεν σε βολεύουν οι κανόνες θέτεις άλλους κανόνες.Αν σε παίρνει βέβαια να το κανεις.
Πάνος Μπιτσαξής