Σε έναν ιδανικό κόσμο οι άνθρωποι θα πρέπει να ξεκινούν να εργάζονται πλήρως στην ηλικία των 40 ετών και να συνταξιοδοτούνται στην ηλικία των 80, επιλέγοντας, μάλιστα, να ολοκληρώσουν την καριέρα τους, σε μια θέση εργασίας μερικής απασχόλησης. Είναι αυτός ο πυρήνας της ριζοσπαστικής θεωρίας της Λάουρα Κάρστενσεν, καθηγήτριας Ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο του Στάνφορντ. 

«Μια γυναίκα που είναι 40 χρονών σήμερα μπορεί να αναμένει πως θα ζήσει άλλα 45 χρόνια κατά μέσο όρο, ενώ ένα 5% θα ζήσει έως τα 100α γενέθλιά του. Ο μέσος σαραντάχρονος άνδρα θα ζήσει άλλα 42 χρόνια. Οι πιο πολλοί άνθρωποι τα περισσότερα από αυτά τα χρόνια θα είναι αρκετά υγιείς ώστε να συνεχίσουν να εργάζονται δίχως να καταπονούνται ιδιαίτερα σωματικά. Γιατί οπότε εξακολουθούμε να στριμώχνουμε όλες μας τις επαγγελματικές και οικογενειακές υποχρεώσεις μέσα σε λίγες φρενήρεις δεκαετίες;», διερωτάται, μιλώντας στο Quartz η ιδρύτρια του Κέντρου Μακροζωίας του καλιφορνέζικου πανεπιστημίου.

Αντί να τρέχουμε σαν τρελοί για να προλάβουμε να ολοκληρώσουμε την καριέρα μας μέσα σε 40, το πολύ, χρόνια, η Κάρστενσεν υποστηρίζει πως ήρθε η ώρα να ξεκινήσουμε να σχεδιάζουμε «μαραθώνιες καριέρες» που διαρκούν περισσότερο άλλα με περισσότερα διαλείμματα κατά την πορεία για σπουδές, για οικογενειακές ανάγκες και πάσης φύσεως άλλες υποχρεώσεις που δεν σχετίζονται με την εργασία.

«Χρειαζόμαστε ένα νέο μοντέλο» γιατί το σημερινό «δεν λειτουργεί πλέον καθώς δεν αναγνωρίζει όλες τις άλλες ανάγκες που απαιτούν τον χρόνο μας. Οι άνθρωποι απασχολούνται σε θέσεις πλήρους εργασίας την ίδια περίοδο που μεγαλώνουν τα παιδιά τους. Δεν κάνεις ποτέ ένα διάλειμμα. Δεν μπορείς ποτέ να σταματήσεις. Δεν μπορείς ποτέ να αναζωογονηθείς. Κινούμαστε με αυτόν τον αβίωτο ρυθμό και μετά βγάζουμε την πρίζα».