«Μην τολμήσει καμιά πυρκαγιά να περάσει από δω. Ούτε μια μικρή φλογίτσα της. Θα ξεφυσήσω τρελούς ανέμους με βροχή και θα τη σβήσω. Θ’ ανοίξω τους κρουνούς των καταρρακτών μου και θα την πνίξω. Θα βρυχηθώ και θα την τρομάξω. Θα προτάξω τις δαγκάνες μου και θα την απωθήσω. Με όλο το μένος μου θα την εξοντώσω!»
Έλεγε, παραμιλώντας το στοιχειό του δάσους, επειδή κακές ειδήσεις έφταναν στ’ αυτιά του.
Κι εγώ, ακούγοντάς το, το πίστεψα. Και ύστερα, κάπως, ησύχασα.
Πηγή:neoplanodion.gr//Ηλίας Κεφαλάς