Αντί να αγοράσει κανείς μπίρα στο σουπερμάρκετ, μήπως θα ήταν προτιμότερο να τη φτιάξει μόνος του στο σπίτι; Όσο και αν ακούγεται περίεργο, ένας κύκλος συμπολιτών μας, που καθημερινά μεγαλώνει, επιλέγει τη δεύτερη λύση δημιουργώντας ωραία και με εξωτικές γεύσεις και αρώματα σπιτική μπίρα. Η ενδιαφέρουσα αυτή τάση βρέθηκε στο επίκεντρο της συνομιλίας με τον κ. Νίκο Κοχύλη, διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας AleBox, η οποία ασχολείται ακριβώς με αυτό το αντικείμενο: την πώληση προϊόντων για παραγωγή μπίρας στο σπίτι. Ο ίδιος ήταν μέχρι πρότινος και πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Οικοζυθοποιών, μιας πολλά υποσχόμενης κοινότητας που ήδη γράφει τη δική της ιστορία στον τομέα παραγωγής αφιλτράριστης και απαστερίωτης ποιοτικής μπίρας. Ας πάρουμε μια γεύση από την ενδιαφέρουσα αυτή συνομιλία:Κύριε Κοχύλη, είναι αλήθεια ότι στην Ελλάδα δημιουργείται μια πολύ ενδιαφέρουσα κοινότητα, αυτή των οικοζυθοποιών. Ποιοι είναι αυτοί που ασχολούνται με την οικοζυθοποίηση και τι ακριβώς κάνουν;Η μπίρα είναι ένα προϊόν πολύ συνηθισμένο στο ελληνικό τραπέζι. Δυστυχώς όμως ο μέσος καταναλωτής δεν έχει εξοικειωθεί ευρύτερα με τα διαφορετικά είδη μπίρας. Αντιθέτως έχει περιοριστεί σε πολύ συγκεκριμένα είδη και κυρίως στη γνωστή «ξανθιά». Έχει συνηθίσει να πίνει την μπίρα σαν να είναι αναψυκτικό. Η μπίρα όμως δεν είναι αναψυκτικό, είναι ένα σπουδαίο ποτό με μεγάλο εύρος γεύσεων, με σπουδαία γευστική παλέτα. Αυτό το πράγμα στην Ελλάδα δεν το γνωρίζουμε. Αυτό που είπατε, να πάμε στο supermarket και να πάρουμε μια μπίρα… Θα βρείτε αυτή τη μία ξανθιά, άντε δύο τύπους μπίρας πολύ συνηθισμένες. Στο σπίτι μπορούμε να φτιάξουμε ένα μεγαλύτερο εύρος, μπορούμε να παίξουμε με τις γεύσεις, με τα αρώματα, να βάλουμε ό,τι υλικό έχουμε. Μπορούμε να βάλουμε ακόμη και προϊόντα της ελληνικής κουζίνας, όπως είναι η ρίγανη, ο βασιλικός. Με δύο λόγια μπορούμε να παίξουμε με οτιδήποτε.Ωστόσο η όλη διαδικασία ακούγεται λίγο δύσκολη. Πόσο εύκολο είναι να φτιάξει κανείς μπίρα στο σπίτι του;Κοιτάξτε, υπάρχουν διάφορα στάδια. Υπάρχει το στάδιο του αρχάριου, όπου μιλάμε για διαδικασία μισής ώρας και κανείς μπορεί να μπει πολύ εύκολα, και από εκεί αρχίζεις και μαθαίνεις. Για να μπεις σε αυτό το στάδιο απαιτείται ένας πολύ απλός και οικονομικός εξοπλισμός. Απαραίτητος είναι ένας απλός κουβάς, ο οποίος στη βάση του έχει ένα βρυσάκι και από πάνω μια τρύπα όπου μπαίνει μια «παγίδα» αποσυμπίεσης. Στον κουβά αυτό κάνουμε τη ζύμωσή μας. Στην πραγματικότητα ο αρχάριος οικοζυθοποιός χρησιμοποιεί μια μικρή κονσέρβα η οποία περιέχει την συμπυκνωμένη μπίρα – πριν την ζύμωσή της – την οποία αραιώνει με την κατάλληλη ποσότητα νερού και αφήνει τη ζύμωση να γίνει με τη μαγιά που υπάρχει ήδη έτοιμη στο kit αυτό. Αυτός είναι ο απλός τρόπος, δεν θέλει ιδιαίτερες γνώσεις. Ακολουθείτε τις απλές οδηγίες που υπάρχουν στο κουτί και αυτό που θα παραχθεί θα σας εκπλήξει.Δηλαδή κάποιος που δεν έχει ασχοληθεί ποτέ στη ζωή του πρακτικά μπορεί να προμηθευθεί αυτόν τον εξοπλισμό και να ξεκινήσει αμέσως; Πόσο κοστίζει αυτός ο εξοπλισμός;Ναι, ο καθένας μπορεί να ξεκινήσει από το μηδέν. Όσο για το κόστος του εξοπλισμού, δεν ξεπερνά τα 100 ευρώ μαζί με τις πρώτες παρτίδες μπίρας. Πόσο διάστημα χρειάζεται να έχει κανείς την πρώτη μπίρα;Περίπου 20 με 30 ημέρες… Αν αυτά είναι τα βήματα του αρχάριου, τι γίνεται στη συνέχεια; Πώς μπορεί να προχωρήσει κανείς ώστε να βελτιώσει τις μεθόδους οικοζυθοποίησης;Κοιτάξτε, αυτό είναι μια ενδιαφέρουσα διαδικασία εκμάθησης, η οποία σου αποκαλύπτει έναν ξεχωριστό κόσμο. Στην αρχή μαθαίνεις τις απλές αρχές ζυθοποίησης, όπως είναι η απολύμανση και ο καθαρισμός του εξοπλισμού, που όσο και αν ακούγεται παράξενο είναι πολύ σημαντικά στάδια στην παραγωγή μπίρας. Και αυτό διότι η μπίρα είναι ένα πολύ ευαίσθητο προϊόν και το τελικό αποτέλεσμα είναι κάτι πολύ καθαρό και ποιοτικό. Από εκεί και πέρα μαθαίνοντας τα βασικά στοιχεία της ζυθοποίησης αρχίζεις και αντιλαμβάνεσαι το βράσιμο, τη σακχαροποίηση, τους καθαρισμούς σε μεγαλύτερο επίπεδο και έτσι αρχίζεις και μαθαίνεις. Επίσης τις πρώτες ύλες, διότι στην απλή περίπτωση της κονσέρβας τα υλικά δεν τα γνωρίζουμε, είναι κάτι έτοιμο. Μαθαίνεις να ξεχωρίζεις τα υλικά – ένα προς ένα – και αρχίζεις να δουλεύεις τις συνταγές. Οπότε, στάδιο στάδιο περνάς σε εκχυλίσματα και το τελικό στάδιο του επαγγελματία – να το πω έτσι – είναι με κριθάρι ή με σιτάρι ή με τα άλλα σιτηρά να παράγεις τις βύνες, να επιλέγεις λυκίσκους της αρεσκείας σου…Κύριε Κοχύλη, δραστηριοποιείστε επιχειρηματικά σε έναν άλλο τομέα από αυτόν της μπίρας. Ωστόσο αποφασίσατε να μπείτε και να παίξετε επιχειρηματικά στον τομέα της ζυθοποίησης, ανοίγοντας μια νέα εταιρεία που φέρει το όνομα AleBox. Tι σας οδήγησε σε αυτή σας την απόφαση;Η εταιρεία AleBox δραστηριοποιείται κυρίως στο Διαδίκτυο – στο alebox.gr–, όπου μπορείς να βρεις τα πάντα για την οικοζυθοποίηση. Εκεί θα βρίσκεις συμβουλές, εκεί έχει και κάποια εργαλεία τα οποία βοηθούν από τον αρχάριο ερασιτέχνη ως και τον πιο εξιδεικευμένο ερασιτέχνη ζυθοποιό. Αλλά όλο αυτό το πράγμα ήρθε σαν συνέχεια της ήδη δικής μου δραστηριότητας ως ερασιτέχνη ζυθοποιού. Τα προϊόντα σας είναι εισαγόμενα; Κατά βάση είναι εισαγόμενα. Μιλάμε για βύνες, λυκίσκους, μαγιά, εξοπλισμό που κατά βάση είναι εισαγόμενα. Πρέπει στο σημείο αυτό να σημειώσουμε την εξαιρετικά σπουδαία κίνηση που έχει κάνει η ζυθοποιία Μακεδονίας – Θράκης – η Βεργίνα –, με τις βύνες που προμηθεύει τόσο τη ζυθοποιία όσο και εμάς τους ερασιτέχνες. Αποφασίσατε λοιπόν να ασκήσετε αυτή τη δραστηριότητα και επιχειρηματικά;Ναι, θεωρούσα ότι δεν θα μπορούσα να μείνω έξω από αυτό. Θεωρείται ότι υπάρχει ένα κοινό το οποίο αναπτύσσεται; Αναπτύσσεται όσο περνάει ο καιρός. Ο κόσμος αρχίζει και αντιλαμβάνεται τη διαφορετική γεύση της μπίρας και αρχίζει και την πλησιάζει και γίνεται πιο γνωστή. Όπως βλέπετε και στην αγορά υπάρχουν ήδη νέες μικροζυθοποιίες και αυτό προσπαθούμε να αναδείξουμε και εμείς. Την καλύτερη γεύση μπίρας που ήδη υπάρχει. Προσπαθούμε να αναδείξουμε την κουλτούρα της μπίρας. Το κοινό που ήδη έχουμε και το κοινό το οποίο ανοίγει και εξελίσσεται πολύ περισσότερο και αυξάνεται είναι όλοι αυτοί που ψάχνουν να βρουν κάτι πολύ πιο νόστιμο, πολύ πιο γευστικό στο κομμάτι της μπίρας. Την μπίρα που δεν γνωρίζουμε, αυτή θέλουμε να αναδείξουμε και εμείς. Πρακτικά, τα κανάλια επικοινωνίας της δικής σας επιχείρησης ποια είναι;Από τη μια πλευρά είναι το Διαδίκτυο – η ιστοσελίδα μας και τα socialmedia– και από την άλλη πλευρά το ίδιο το κατάστημά μας στην Αθήνα, το οποίο έχει γίνει πόλος έλξης των οικοζυθοποιών της πόλης και όχι μόνο. Εκεί μπορούν να βρουν συμβουλές, να δουν τους εξοπλισμούς, να τα συζητήσουμε παρέα, να τους λύσουμε τις απορίες. Οι απορίες είναι ένα μεγάλο κομμάτι της ζυθοποίησης, είναι αυτό που όταν αρχίσεις να μαθαίνεις σου ανοίγεται ένας καινούργιος κόσμος. Υπάρχει πάρα πολλή γνώση την οποία θέλουμε να τη μοιραστούμε και τη μοιραζόμαστε με τους λάτρεις της καλής μπίρας. Αλήθεια, δώστε μας μια εικόνα για τη δραστηριότητα των οικοζυθοποιών ανά τη χώρα.Κοιτάξτε, αυτή τη στιγμή γίνονταιδιαγωνισμοί στην Ελλάδα. Υπάρχει ένας καταπληκτικός σύλλογος, ο Σύλλογος Ερασιτεχνών Οικοζυθοποιών, ο οποίος είναι ίσως ο μόνος θεσμός αυτή τη στιγμή που υποστηρίζει τη συγκεκριμένη κοινότητα. Μέσα από αυτή την κοινότητα γίνονται καινούργιες δραστηριότητες, εκδηλώσεις, σεμινάρια ζυθοποίησης, διαγωνισμοί και ενδιαφέρουσες συναντήσεις. Όλα αυτά δουλεύουν μέσα από τον σύλλογο κυρίως.Αλήθεια οι μικροζυθοποιοί πώς σας αντιμετωπίζουν; Σας βοηθούν; Είμαστε το κοινό που στηρίζει τις μικροζυθοποιίες αυτή τη στιγμή. Μας βλέπουν κατά κάποιον τρόπο θετικά. Ήδη έχουμε έρθει σε επαφή με 2-3 μικροζυθοποιίες οι οποίες μας βοηθούν και συνεισφέρουν και αυτοί και βοηθούν σε όλη αυτή την ανάδειξη. Νομίζω τους βοηθάει και αυτούς να αναδείξουν την ποιοτική μπίρα που παράγουν και οι ίδιοι.Αν προσπαθούσατε έτσι να φτιάξετε το προφίλ του οικοζυθοποιού, πώς θα τον περιγράφατε;Έρχεται από όλες τις ηλικίες. Ίσως είναι και λίγο δελεαστικό για τους νεότερους – εκεί γύρω από την ηλικία των 20 ετών – που σκέφτονται ότι μπορεί να δοκιμάσουν φθηνή και καλή μπίρα. Όμως υπάρχει και ένα κοινό πολύ μεγαλύτερης ηλικίας, που φθάνει ως και τους συνταξιούχους. Είναι άνθρωποι οι οποίοι είναι πανεπιστημιακοί, επαγγελματίες, δικηγόροι, γιατροί, νέοι επιχειρηματίες κ.ά. Το κοινό δεν περιορίζεται ούτε ηλικιακά ούτε επαγγελματικά. Θα έλεγα ότι είναι άνθρωποι που αγαπούν να φτιάχνουν κάτι στο σπίτι τους, τους αρέσει να παράγουν το δικό τους προϊόν. Είναι άνθρωποι οι οποίοι φτιάχνουν λουκάνικα, παράγουν ψωμί, δηλαδή άνθρωποι δημιουργικοί, που πιάνουν τα χέρια τους. Μεγάλο κομμάτι του ερασιτέχνη ζυθοποιού είναι και η κατασκευή, το να φτιάξεις μόνος σου την κατσαρόλα σου, να φτιάξεις μόνος σου έναν ψύκτη, δηλαδή είναι δουλειές που πρέπει να περάσουν από τα χέρια σου και αγαπάς να το κάνεις.Σας ευχαριστώ θερμά γι’ αυτή τη συνομιλία και ελπίζω ότι θα έχουμε σύντομα την ευκαιρία να ακούσουμε καινούργια πράγματα από εσάς.Και εγώ σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την πρόσκληση.