Έχω μάθει ότι η ζωή είναι μια γαλέρα και δεν είναι μια διαρκής εξέλιξη προς το καλύτερο. Δεν είναι ένα ατελείωτο ίσιωμα αλλά ανηφοριές και κατηφοριές. Η επί γης ζωή ήταν πάντα δύσκολη. Δεν είναι μόνο ποίηση αλλά και τραγουδάκι λαϊκό. Γι’ αυτό θεωρώ ότι το ύψιστο, όσα χρόνια και να ζήσουμε, είναι να συγχωρούμε. Να δίνουμε χώρο στον άλλον. Ο λόγος της αγάπης πάντα νικά το κακό. Κι η μετάνοια είναι μια σπουδαία ιστορία. Κορυφαία, όμως, αρετή, για μένα, είναι η υπομονή. Όπως λέει και ο στίχος του Κώστα Μόντη που αγαπώ πολύ: «Κουράγιο, κωπηλάτες. Υπομονή, κωπηλάτες».
Δημήτρης Νόλλας, συγγραφέας