Σαν σήμερα το 2018 στα 79 του χρονια έφυγε ο Ισραηλινός, πολυβραβευμένος συγγραφέας Άμος Οζ, έπειτα από μάχη με τον καρκίνο. Συγκινεί το ότι τοποθετούσε την πλοκη των βιβλιων του στη γειτονιά όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε, στην Ιερουσαλήμ…
“Να θυμάσαι τη ζαλάδα του χρόνου μέσα-στο-χρόνο και όλες τις στρατιές του ουρανού που μετρούν, ανακατεύουν και πληγώνουν την ποικιλία των χρωμάτων του φωτός λίγο μετά που ο ήλιος έδυσε, μενεξεδί και γαλάζιο και χρυσαφένιο κίτρινο και φωτεινό και πορφυρό και βαθυκόκκινο και θαλασσί και κοκκινωπό με αιματοχυσία που τρέχει ποτάμι, και, πάνω απ’ όλα αυτά σιγά σιγά κατεβαίνει το μουντό και βαθύ γκριζογάλαζο, που έχει το χρώμα της σιωπής και τη μυρωδιά των ήχων του πιάνου που επαναλαμβάνει μάταια, επαναλαμβάνει ξανά και ξανά, σαν να σκαρφαλώνει, να σκοντάφτει και να πέφτει, να σκοντάφτει και να πέφτει σε μια σπασμένη σκάλα, και ένα πουλί να του αποκρίνεται με τις πρώτες πέντε νότες του “Für Elise” : τι-ντε-ντι-ντε-ντι….”
[Αποσπασμα από το μυθιστόρημα του Amos Oz: “Ιστορία αγάπης και σκότους”, εκδ. Καστανιώτης]
που εγινε και ταινία με την Ναταλι Πόρτμαν στο ρόλο της μητέρας του συγγραφέα, η οποία σκηνοθέτησε κιόλας…
Πρόκειται για αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα, όπου ο Οζ ζωγραφίζει με ρομαντικές πινελιές την πολυετή διαμάχη ανάμεσα σε Ισραήλ και Παλαιστίνη…
Να θυμίσουμε πως όταν ο Άμος Οζ ήταν 12 χρονών, η μητέρα του αυτοκτόνησε, γεγονός που σημάδεψε τη ζωή του.
Τρία χρόνια αργότερα έφυγε από το σπίτι του για να αναζητησει το όνειρό του…
Τότε άλλαξε το επίθετό του σε “Οζ”, που στα εβραϊκά σημαίνει “δύναμη”.