« Με πιάνει τρόμος άμα σκεφτώ ότι π.χ. αν νικούσε τότε η επανάστασή μας θα είχαμε πρωθυπουργό τον Μάρκο, έναν γελοίο άνθρωπο -τον είδα από κοντά και κατάλαβα τι γελοίος άνθρωπος ήταν- θα είχαμε υπουργό Οικονομικών τον Μπαρτζώτα, θα είχαμε υπουργό της Παιδείας π.χ. τον Στρίγγο, θα είχαμε υπουργό των Εσωτερικών τον άλλον, τον ανεκδιήγητο άνθρωπο που ήρθε από την Κρήτη, τον Βλαντά, ο οποίος ήταν για την εποχή εκείνη ένας ήρωας για τη νεολαία, γραμματέας της νεολαίας κ.τ.λ.
Ανθρωποι γελοίοι, χωρίς καμιά παιδεία για να παίξουν έναν ουσιαστικό ρόλο, σαν αυτόν που φιλοδοξούσαν να παίξουν…»
Τα παραπάνω δεν τάχει πει κάποιος δεξιός που εκ των υστέρων τιμά δουλοπρεπώς τους αγώνες της αριστεράς αλλά ο Λεωνίδας Κύρκος.
Ο Λεωνιδας Κύρκος που πέθανε σαν σήμερα έχει συμβάλει σημαντικά εκτός απο την ανανέωση και στην απομυθοποίηση της αριστεράς. Καθώς οι δημοκρατίες για να λειτουργούν χρειάζονται πολλές αντιτιθέμενες απόψεις ο Λεωνίδας αντιπροσωπεύει την αριστερά της δημοκρατίας και του πατριωτισμού που ειναι χρήσιμο και παραγωγικό να έχει απέναντι ένας φιλελεύθερος….
Ως νεανίες στον Ρήγα Φεραίο, το μεγαλύτερο φυτώριο αμφισβήτησης της μεταπολίτευσης, για την προσήλωση του στους αστικούς δημοκρατικούς θεσμούς τον αποκαλούσαμε «Κίρκη του Ρεφορμισμού»…
Ένας ανανεωτικός Αριστερός, ΜΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ, που μπόρεσε να συμβάλει στον εκσυγχρονισμό
της Αριστεράς στην Ελλάδα και κατάφερε να είναι αποδεκτός για πολλές από τις απόψεις του από τους κεντροδεξιούς.