Περί αναδάσωσης και περιβάλλοντος ο λόγος. Μεταφέρω αληθινή ιστορία από το χωριό Συκιά Δωριδος – Φωκίδα που άκουσα προχθές.
Μέχρι τη 10ετια του ’60, υπήρχε μεταξύ άλλων “χωριάτης” που με το μουλάρι του, με δικό του κόπο και χωρίς καμία υποχρέωση, εζευε το μουλάρι του με το αλετρι και μέσα στο δάσος όπου ήταν δυνατόν οργωνε και έκανε αυλάκια για να διευκολυνθουν οι σπόροι από τα κουκουνάρια ελατου και να φυτρωσουν. Κάθε σύγκριση με το σήμερα, το κράτος, το Υπουργείο Περιβάλλοντος και την Πολιτική Προστασία ευπρόσδεκτη.
Girgos petsotas
