— Ποια θεωρείτε ότι είναι η μεγάλη πρόκληση της εποχής μας;
Προσωπικά, θεωρώ ότι είναι η αντιμετώπιση των χρόνιων, μη μεταδιδόμενων νοσημάτων. Αυτές οι ασθένειες είναι που μας σκοτώνουν σήμερα. Επομένως, ο επιτυχής τους έλεγχος θα μπορούσε να μας αποφέρει μια υγιή και μακροχρόνια ζωή.
— Πώς μπορεί να επιτευχθεί αυτό;
Αλλάζοντας τον τρόπο της ζωής μας και δίνοντας βαρύτητα στη σωστή διατροφή, στην άσκηση, στον επαρκή και καλό ύπνο αλλά κυρίως τηρώντας μια κανονικότητα στη διάρκεια των ημερήσιων δραστηριοτήτων μας. Προφανώς, βοηθάει η ιατρική, συμβάλλει κατά πολύ η υγιεινή, αλλά, όπως υποστήριζε ο Ιπποκράτης στο «Περί Διαίτης», η ανθρώπινη υγεία, πέρα από τη διατροφή, επηρεάζεται και από τις εποχές του έτους, την κίνηση και την άσκηση, τον τόπο κατοικίας, την ηλικία, ακόμα και από τις καιρικές μεταβολές.
— Πώς γίνεται ένας σύγχρονος άνθρωπος, με έγνοιες και διαρκές άγχος, να μη χάσει το παρόν;
Τιθασεύοντας το στρες, επαναφέροντας δηλαδή την ισορροπία στον οργανισμό του. Δεν μπορεί να είσαι συνεχώς ζορισμένος, απαιτείται να μπορείς εντός της ημέρας να προνοείς ώστε να υπάρχουν κάποιες ώρες ανάπαυσης. Το ξέρω ότι δεν είναι εύκολο, αλλά γίνεται. Αναμφίβολα ζούμε στην εποχή του άγχους. Έχουμε ξεχάσει τη νύχτα, την έχουμε μετατρέψει σε μέρα. Κοιμόμαστε δύο ώρες λιγότερο συγκριτικά με τους παλαιότερους. Οδηγούμε περισσότερο και κινούμαστε ελάχιστα. Ο μεσημεριανός ύπνος έχει βγει εκτός του προγράμματός μας. Αυτά συγκροτούν το στρες της σύγχρονης ζωής, το οποίο προφανώς είναι βλαπτικό.
— Ποιες είναι οι επιδράσεις του στρες στην καθημερινότητά μας;
Καταρχάς, προκαλεί μια δυσφορία στον οργανισμό μας. Σε άλλους μετατρέπεται σε άγχος και σε κάποιους άλλους μετασχηματίζεται σε μια μορφή κατάθλιψης. Οι επιπτώσεις του μακροχρόνιου στρες περιλαμβάνουν το άγχος, τον θυμό, την κατάθλιψη, τα ψυχοσωματικά νοσήματα, την παχυσαρκία, το μεταβολικό σύνδρομο, την υπέρταση αλλά και τις αυτοάνοσες παθήσεις. Όλα αυτά, λοιπόν, συγκροτούν τις αιτίες που ευθύνονται σε μεγάλο ποσοστό για την ανθρώπινη νοσηρότητα και θνησιμότητα και θεωρούνται πηγές δυστυχίας
Γεώργιος Χρούσος γεννήθηκε στην Πάτρα το 1951. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, απ’ όπου αποφοίτησε με άριστα. Σήμερα είναι ομότιμος καθηγητής Παιδιατρικής και Ενδοκρινολογίας στο ΕΚΠΑ, μέλος της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών, διευθυντής του Ερευνητικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Υγείας Μητέρας, Παιδιού, και Ιατρικής Ακριβείας και επικεφαλής της έδρας UNESCO Εφηβικής Υγείας και Ιατρικής.
Σύμφωνα με την Google, είναι ο τριακοστός έβδομος πλέον αναγνωρισμένος επιστήμονας στον κόσμο, κυρίως για την έρευνά του στο Σύστημα του Στρες. Έχει λάβει πολυάριθμα διεθνή βραβεία για το ερευνητικό του έργο, ενώ πάντοτε συμπεριλαμβάνεται στις λίστες με τους επιστήμονες που ασκούν σημαντική επιρροή παγκοσμίως.
