Αν ένα παιδί απογοητευόταν γιατί π.χ. δεν τον επέλεξε στην ομάδα ο προπονητής ή καθηγητής του έκανε κάποια παρατήρηση κάποια οι γονείς αναγνώριζαν την απογοήτευσή του, ωστόσο δεν την αντιμετώπιζαν ως κρίση. Το μήνυμα ήταν σαφές: Κάποιες φορές, απλά έτσι λειτουργεί η ζωή.
Το «η ζωή δεν είναι δίκαιη» προετοίμαζε τα παιδιά γι’ αυτά που θα συναντούσαν στην πορεία.
Η εμπειρία της αποτυχίας, χωρίς υπερβολική προστασία, δίδαξε αυτές τις γενιές ότι οι αναποδιές δεν είναι μόνιμες καταστροφές. Έρευνες επιβεβαιώνουν ότι, όταν τα παιδιά έχουν ευκαιρίες να δυσκολευτούν και να αποτύχουν μερικές φορές, αναπτύσσουν κρίσιμες δεξιότητες ανθεκτικότητας. Τα παιδιά που ποτέ δεν αντιμετώπισαν διαχειρίσιμες αποτυχίες, συχνά δεν έχουν την αυτοπεποίθηση που προέρχεται από τη γνώση ότι μπορούν να ανακάμψουν.
Είναι σημαντικό για ένα παιδί να γνωρίζει ότι μια μεμονωμένη αποτυχία δεν θα ορίσει το μέλλον του.