Η πρωτιά στο να δωρίσει κάποιος το βραβείο Νόμπελ δεν ανήκει στη Μαρία Κορίνα Ματσάδο. Πολλές δεκαετίες πριν από τη Βενεζουελανή πολιτικό, η οποία πρόσφατα ανακοίνωσε ότι δωρίζει το Νόμπελ που της απονεμήθηκε στον Ντόναλντ Τραμπ, την ίδια πράξη είχε κάνει ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ.
Ο Αμερικανός συγγραφέας τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1954, «για την κυριαρχία του στην τέχνη της αφήγησης, η οποία αποδείχθηκε πιο πρόσφατα στο έργο Ο Γέρος και η Θάλασσα». Το βιβλίο αφηγείται την ιστορία ενός Κουβανού ψαρά που πιάνει ένα γιγάντιο ψάρι, σε μια αλληγορία για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, την αντοχή και τη μοναξιά.
Επικαλούμενος λόγους υγείας, ο Χέμινγουεϊ δεν ταξίδεψε στη Σουηδία για την τελετή απονομής. Αντ’ αυτού, το μετάλλιο και το δίπλωμα τού απονεμήθηκαν στην Κούβα από τον Σουηδό πρέσβη, στο σπίτι του κοντά στην Αβάνα.
Λίγο αργότερα, ο συγγραφέας δώρισε τόσο το μετάλλιο όσο και το δίπλωμα στον λαό της Κούβας, παραδίδοντάς τα στη φροντίδα της Καθολικής Εκκλησίας στο Ελ Κόμπρε.
«Αυτό το βραβείο ανήκει στον λαό της Κούβας, επειδή τα έργα μου δημιουργήθηκαν και συνελήφθησαν στην Κούβα, στο χωριό μου, το Κοχίμαρ, του οποίου αισθάνομαι πολίτης», φέρεται να δήλωσε.
Το μετάλλιο του Νόμπελ κλάπηκε αργότερα, αλλά ανακτήθηκε το 1986. Σήμερα, μόνο το δίπλωμα παραμένει σε δημόσια έκθεση.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το 1954, όταν ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ τιμήθηκε με το Νόμπελ και λίγο αργότερα το δώρισε στον λαό της Κούβας, ο Φιντέλ Κάστρο δεν βρισκόταν στην εξουσία. Τη χώρα κυβερνούσε τότε το καθεστώς του Μπατίστα. Η πράξη του Χέμινγουεϊ δεν είχε πολιτικό ή ιδεολογικό πρόσημο· ήταν μια προσωπική χειρονομία ευγνωμοσύνης προς τον τόπο που τον ενέπνευσε και σφράγισε το έργο του.