Κάθε τέλος κουβαλά μέσα του μια σιωπηλή υπόσχεση. Μπορεί να μοιάζει με απώλεια, όμως είναι κυρίως χώρος που αδειάζει για να γεννηθεί κάτι νέο. Τίποτα δεν αρχίζει πραγματικά αν κάτι άλλο δεν ολοκληρωθεί.
Ο άνθρωπος φοβάται τα τέλη, γιατί του θυμίζουν φθορά και αποχωρισμό. Κι όμως, εκεί ακριβώς δοκιμάζεται η δύναμη της ζωής: στη στιγμή που κλείνει ένας κύκλος και ανοίγει, δειλά, ένας άλλος. Όπως η νύχτα προετοιμάζει το φως, έτσι και το τέλος προετοιμάζει την αρχή.
Ίσως γι’ αυτό αξίζει να μαθαίνουμε να τα αποδεχόμαστε. Γιατί κάθε τέλος δεν είναι ένα κλείσιμο, αλλά μια μεταμόρφωση. Και κάθε αρχή, ένα βήμα συνέχειας.