2. Δεν υπάρχει κακός υπάλληλος, παρά μόνο κακός προϊστάμενος
Ο Δημήτρης Κοντομηνάς πρωτοπόρος στο χώρο της ιδιωτικής ασφάλισης και πολυσχιδής επιχειρηματίας έλεγε συχνά:
«Δεν υπάρχει κακός υπάλληλος, παρά μόνο κακός προϊστάμενος»
Ας εξετάσουμε πως αυτή η ρήση λειτουργεί στον πραγματικό κόσμο των επιχειρήσεων
Στον κόσμο της διοίκησης ανθρώπινου δυναμικού, το γνωμικό «δεν υπάρχει κακός υπάλληλος, παρά μόνο κακός προϊστάμενος» συνοψίζει μια θεμελιώδη αλήθεια: η απόδοση των ανθρώπων σπάνια είναι αποκλειστικά προσωπικό ζήτημα· συνήθως αντανακλά την ποιότητα της ηγεσίας που έχουν πάνω τους.
Ο ρόλος του προϊσταμένου δεν είναι απλώς να κατανέμει εργασίες, αλλά να διαμορφώνει περιβάλλοντα υψηλής απόδοσης. Να εντοπίζει τα δυνατά σημεία κάθε συνεργάτη, να τα καλλιεργεί, να μετατρέπει τα λάθη σε ευκαιρίες μάθησης και να εμπνέει εμπιστοσύνη μέσα από συνέπεια και δικαιοσύνη. Οι περισσότεροι υπάλληλοι θέλουν να αποδώσουν — χρειάζονται όμως καθοδήγηση, ξεκάθαρες προσδοκίες και αναγνώριση.
Αντίθετα, ένας κακός προϊστάμενος μπορεί να ακυρώσει ακόμη και την πιο καλή ομάδα: με ασάφεια, μικροδιοίκηση, φόβο ή έλλειψη εμπιστοσύνης. Η τοξική ηγεσία δεν σκοτώνει μόνο την απόδοση· διαβρώνει τη δέσμευση, την πρωτοβουλία και την πίστη στον κοινό σκοπό.
Η επιτυχία μιας επιχείρησης δεν μετριέται μόνο στα οικονομικά αποτελέσματα, αλλά στην ικανότητά της να ενεργοποιεί το ανθρώπινο δυναμικό της. Εκεί όπου ο προϊστάμενος λειτουργεί ως ηγέτης – μέντορας και όχι ως επόπτης – οι υπάλληλοι μετατρέπονται σε συμμέτοχους, και οι οργανισμοί σε κοινότητες ανάπτυξης.
Διαφορετικά βλέπουμε αυτό που έλεγε ένας μύθος του παγκόσμιου επιχειρείν, Ο Jack Welch: «Οι άνθρωποι δεν εγκαταλείπουν τις εταιρείες· εγκαταλείπουν τους μάνατζερ τους.»
*Από την συλλογή δοκιμίων του Κ. Μπερτσιά με τίτλο: Εμπειρίας αποστάγματα και κατακάθια
Σκέψεις για τις επιχειρήσεις, τους ανθρώπους και το χρόνο.