Άνθρωπος σαν το ποτάμι ….

Μια ανθρώπινη ύπαρξη είναι σαν ένα ποτάμι – μικρό στην αρχή, περιορισμένο από τις όχθες του, που κυλάει ορμητικά ανάμεσα σε βράχους και πάνω από καταρράκτες. Σταδιακά το ποτάμι φαρδαίνει, οι όχθες υποχωρούν, τα νερά ηρεμούν, και στο τέλος, ανεπαίσθητα, αφομοιώνονται με τη θάλασσα και χάνουν ανώδυνα την ατομική τους ύπαρξη….

Μπέρτραντ Ράσελ