Ουλαλούμ
Αυτής που ’χε σπαθί το φρύδι
και το μάτι «μάρκα μ’ έκαψες»…
που χόρευε σαν πορπατούσε ο κόρφος της…
και που ’πιανε σα σταματούσε
την αναπνιά του ο θαυμασμός…
Την είδα ψες στα μάτια μέσα
και τρόμαξα σα να ’βλεπα
στα μάτια της τα δυο τον χάρο…
Κι είπα:
— Μάνα μου, τι να ’ναι τούτο;
Κι ήτανε τ’ άσπρα της μαλλιά
κι η παγωμένη της η όψη!
🔹 Το «Ουλαλούμ» είναι από τα πιο γνωστά ποιήματα του Σκαρίμπα.
🔹 Ο τίτλος παραπέμπει στον ήχο του θρήνου και της παραφοράς (και συγγενεύει με το “Ulalume” του Έντγκαρ Άλαν Πόε, που ο Σκαρίμπας γνώριζε).
🔹 Το ποίημα κινείται ανάμεσα στον ερωτικό θαυμασμό και τη φρίκη του θανάτου — μια χαρακτηριστική αντίθεση στο έργο του.