Στης Πάρνηθας τις όμορφες πλαγιές ο αιπόλος φυσά ,
κι η φλογέρα του γλυκά τα γίδια σαλαγίζει.
Λίγο πιο πέρα, στου λόγγου το ξέφωτο ο ποιμήν με τα πρόβατά του
στη γκλίτσα ακουμπά κι ονειρεύεται τον χειμώνα που ζυγώνει.
Κι απ’ τα χωράφια του κάμπου των Σκούρτων ο βουκόλος,
με βόδια αργοκίνητα τραβάει προς την Πύλη.
Κι όλοι μαζί, στο δείλι που χρυσίζει,
μοιάζουν με ύμνο ποιμενικό στο σούρωπο που κοντοζυγώνει.
Ο αιπόλος της Πάρνηθας
