Όταν πρωτοπέρασε ο σιδηρόδρομος από τον κάμπο της Λάρισας, με τη φασαρία, τη βρώμα και τα σφυρίγματα, τον είδε ένας τσομπάνης και κατατρόμαξε. Άρχισε να του ρίχνει με το τουφέκι, αλλά χωρίς αποτέλεσμα.
Το ίδιο βραδυ, πήγε στον καφενέ, όπου ο μαγαζάτορας είχε βαλει την τσαγιέρα να βρασει το νερό και αυτή άρχισε να σφυρίζει.
Αμέσως ο τσομπάνης, σηκώνει το δίκαννο και την κάνει σουρωτήρι.
Μετά γυρίζει στους θαμώνες και λέει “κάτ’ τέτοια πρέπ’ να τα ντ’φεκάς όσο είνι κούτσ’κα, γιατί άμα μεγαλώσ’νε, χέστα, δεν γίνεται δ’λειά”
Κώστας Κάπος