Σπίτι μου σπιτάκι μου!

Στις εικοσιτρείς τ’ Απρίλη

πέντε η ώρα το πρωί

ξεκινήσανε δυο φίλοι

να γνωρίσουν τη ζωή.

Είδανε παντού μιζέρια

φτώχια και κακή σοδειά

και σταυρώσανε τα χέρια

τα καημένα τα παιδιά.

Σπίτι μου σπιτάκι μου

φτωχοκαλυβάκι μου

τραγουδούσανε οι φίλοι

με παράπονο στα χείλη.

Σπίτι μου σπιτάκι μου

φτωχοκαλυβάκι μου

τραγουδάνε τραγουδάνε

και το δρόμο τους τραβάνε.