Η ομιλία Κ Μπερτσιά στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας στην ασφαλιστική εταιρία ΜΙΝΕΤΤΑ. (30/1/2020).
Όλοι μας έχουμε την ανάγκη σε κάποιες στιγμές να κάνουμε ένα απολογισμό των πεπραγμένων μας και έναν προϋπολογισμό μελλοντικών πράξεων μας, που επιδιώκουν την επίτευξη στόχων, που έχουμε επιλέξει και επιθυμούμε διακαώς να πετύχουμε .
Το πιο σύνηθες, για τους ανθρώπους αλλά και για τις επιχειρήσεις και κάθε είδους οργανισμούς αλλά και για τις κρατικές οντότητες, αυτό να γίνεται με την ευκαιρία της αλλαγής του χρόνου.
Σήμερα βρισκόμαστε στις αρχές του 2020 και είναι μια καλή συγκυρία όλοι μας να κάνουμε τον εταιρικό και φυσικά και τον προσωπικό μας απολογισμό. Να τοποθετήσουμε τους επόμενους στόχους μας και να προγραμματίσουμε τις απαραίτητες δράσεις.
Θα μου επιτρέψτε να σημειώσω εδώ, κάποιες βασικές αρχές, που πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη μας , όταν καθορίζουμε τους στόχους μας . Είναι κάποιες αρχές, που έχω βιωματικά δοκιμάσει, στα πενήντα σχεδόν χρόνια της επαγγελματικής μου πορείας, και έχω βεβαιωθεί ότι τουλάχιστον, σε μένα, λειτούργησαν θετικά .
Κάπου στα μαθητικά μου χρόνια είχα διαβάσει αυτό που είχε γράψει ο Τολστόι, μου άρεσε και το αποτύπωσα βαθιά στην μνήμη μου και αρκετές φορές προσπαθούσα να το λειτουργήσω. Έλεγε ο μεγάλος Ρώσος συγγραφέας :
Να έχεις έναν στόχο για όλη σου την ζωή,
έναν στόχο για ένα μέρος της ζωής σου,
και έναν στόχο για κάθε χρόνο.
Έναν στόχο για κάθε μήνα ,
έναν στόχο για κάθε βδομάδα ,
έναν στόχο για κάθε μέρα ,
έναν στόχο για κάθε ώρα και για για κάθε λεπτό.
Και να θυσιάζεις τον μικρότερο στόχο για τον μεγαλύτερο .
Με το να έχουμε στόχους πετυχαίνουμε δυο πράγματα , αφενός δεν είμαστε ανερμάτιστοι , έχουμε χαραγμένη πορεία και πάμε εκεί που εμείς θέλουμε, δεν είμαστε χύμα στο κύμα, όπως σοφά λέει και ο λαός και αφετέρου εισπράττουμε την χαρά και την ικανοποίηση από την επίτευξη των στόχων μας, που εμείς οι ίδιοι έχουμε θέσει .
Ένα άλλο σημαντικό, θεωρώ ότι είναι μια αλήθεια, που δεν πρέπει να την λησμονούμε :
Από την φύση μας, ως ανθρώπινο γένος, είμαστε, για πολλούς διανοητές «τεμπέληδες και βολεψάκηδες», λειτουργούμε με τον νόμο της ήσσονος προσπάθειας.
Μάλιστα φαίνεται πως αυτό ήταν παγιωμένη αντίληψη και στα χρόνια του Χριστού, που ανάγκασε τον Απόστολο Παύλο να συμπεριλάβει σε μια από τις περίφημες επιστολές του την φράση : Ει τις ου θέλει εργάζεσθαι, μηδέ εσθιέτω».
Από την άλλη πλευρά ο γαμπρός του Μαρξ , ο Λαφάργκ, έγραψε το περίφημο βιβλίο με τον τίτλο «το δικαίωμα στην τεμπελιά», που εξέφραζε την μαρξιστική αντίληψη για την εργασία.
Το φαινόμενο της ‘’ήσσονος προσπάθειας’’ συμβαίνει σε όλους μας, και σε προσωπικό επίπεδο και σε επιχειρηματικό και επαγγελματικό ιδιαίτερα .
Όταν έχουμε κατακτήσει κάτι, πχ, πήραμε την προαγωγή, που παλεύαμε χρόνια, υλοποιήσαμε την δουλειά που μας ανάθεσαν , βρήκαμε το ταίρι που θέλαμε κτλ
Μετά από την επιτυχία βολευόμαστε και καταβάλουμε την ελάχιστη δυνατή προσπάθεια μας , ώστε απλά και όσο γίνεται αυτόματα να συνεχίσουν όλα απλά να λειτουργούν χωρίς πρόβλημα.
Πρέπει λοιπόν να κάνουμε προσπάθεια, να είναι μάλιστα πρωταρχικός στόχος μας, να εξαλείψουμε από την φύση μας αυτό το δεδομένο, να αποβάλουμε δηλαδή, το σύνδρομο της ήσσονος προσπάθειας για να μπορέσουμε να ονειρευτούμε και να κάνουμε πράξη όνειρα που φαντάζουν άπιαστα και μακρινά .
Όταν δοκιμάσουμε νέους τρόπους σκέψης όλα γίνονται εφικτά θα αναφερθώ σε ένα γεγονός που συνέβη στην Ιαπωνία το 1958.
Η ιαπωνική κυβέρνηση έδωσε εντολή στην Japan railways να βρει ένα ταχύτερο τρόπο για να συνδεθεί με τρένο το Τόκιο με την Οσακα.
Οι μηχανικοί έπιασαν αμέσως δουλειά και σε οχτώ μήνες παρουσίασαν ένα σχέδιο για τρένο, που θα ταξίδευε με τη ιλιγγιώδη,για τα χρόνια εκείνα, ταχύτητα των εκατό χιλιομέτρων .
Με έκπληξη εισέπραξαν την απάντηση ότι αυτό δεν είναι ικανοποιητικό και να βρουν τρόπο το τρένο να ταξιδεύει με διακόσια χλμ.
Η πρώτη αντίδραση των μηχανικών ήταν ότι αυτό είναι ανέφικτο, αλλά η κυβέρνηση επέμενε, ότι έπρεπε να βρουν τρόπο , στο κάτω- κάτω μηχανικοί είναι, δική τους ευθύνη είναι να βρούν την λύση .
Μη έχοντας άλλη επιλογή οι μηχανικοί άρχισαν να δουλεύουν για να σχεδιάσουν αυτό, που η κυβέρνηση ζητούσε επίμονα .
Τελικά μετά από έξι μήνες είχαν έτοιμο το σχέδιο. Τι είχαν κάνει για να καταφέρουν το τρένο να τρέχει με 200 χλμ;
Άλλαξαν το σχήμα ,το πλάτος και το ύψος των σιδηροδρομικών γραμμών, που μέχρι τώρα χρησιμοποιούσαν στην Ιαπωνία. Ξέφυγαν δηλαδή από την πεπατημένη ! Άλλαξαν την όλη ιδέα, που είχε ο κόσμος μέχρι τότε για το τρένο!
Με αλλά λόγια για να πετύχουν τα 100 χλμ.λειτούργησαν με τον νόμο της ήσσονος προσπάθειας, ενώ για τα 200 χλμ. έβαλαν το μυαλό τους να δουλέψει με φαντασία και χωρίς τους φραγμούς του ανέφικτου.
Δούλεψαν με ριζική αλλαγή στον τρόπο σκέψης …
Αυτό που έκαναν οι Ιάπωνες δημιούργησε μια νέα σχολή σκέψης και δράσης και έγινε γνωστή ως το φαινόμενο ΣΙΝΚΑΣΈΝ ή το τρένο “σφαίρα”.
Αν εξετάσουμε εταιρίες που διαπρέπουν θα δούμε ότι είναι επιχειρήσεις, που βάζουν στόχους τρένο -“σφαίρα” και τους προσεγγίζουν με τον τρόπο σκέψης “φαινόμενο σινκασέν”. Δηλαδή κάνουν εφικτά πράγματα, που για άλλους είναι ανέφικτα!!!
Φέτος και εμείς σαν επιχείρηση υιοθετούμε μια παρόμοια προσέγγιση και ήδη οι σχεδιασμοί που έχουν γίνει με τους διευθυντές των διαφόρων τμημάτων θα ολοκληρωθούν μέχρι 15/2 με την ευθύνη του Γιώργου Μινέττα και Νίκου Κακάτση .
Οι στόχοι μας φέτος θα έχουν κατατμηθεί σε μηνιαίους και θα αξιολογούνται κάθε τρίμηνο σε ειδικές συναντήσεις.
Είμαι σίγουρος πως όλοι μας θα βάλουμε τον καλύτερο εαυτό μας ώστε σύντομα να καταφέρουμε να πετύχουμε στόχους για την εταιρία μας , που θα προκαλέσουν θετική έκπληξη για τους πελάτες μας και τους μετόχους μας και μεγάλη ικανοποίηση σε μας τους ίδιους .
Σας ευχαριστώ ιδιαίτερα για τις προσπάθειές σας στο 2019, πού έδωσαν ένα πολύ καλό αποτελέσματα στην εταιρία μας. Τα συνολικά ασφάλιστρα ξεπέρασαν τα 60 εκ. , όσα περίπου και το 2019, αλλά με καλύτερο τεχνικό αποτέλεσμα και μια κερδοφορία περίπου στα 3 εκ., αρκετά καλύτερη από το προηγούμενο έτος.
Σας ευχαριστούμαι και εύχομαι μια καλή χρόνια με υγεία και δημιουργικότητα σε όλους μας .
να είστε καλά!!!
