χάσαμε τον υπουργό !

χάσαμε τον υπουργό !

Γράφει,ο Παρνηθέας ο Αλλοτινός.

Η Βαλαωρίτου, είναι ένα από τα καλύτερα στέκια της πόλης μας, που στο μυαλό πολλών είναι συνυφασμένη με τις μπουτίκ υψηλού γοήτρου και με τα κοσμηματοπωλεία υψηλού επιπέδου .
Πέρασε, δεν μπορούμε να το αγνοήσουμε, και αυτός ο μικρός, ίσως και ο πιο διάσημος, δρόμος της πρωτεύουσας, κάμψη, και μάλιστα μεγάλη, απόρροια της οικονομικής κρίσης .
Εδώ και αρκετό καιρό έχει ξαναπάρει τα πάνω του και τα καφέ και τα αλλά μαγαζάκια του πεζόδρομου σφύζουν από ζωή .

Μεσημέρι Πέμπτης στη γωνία με την Κριεζώτου πίνω με τον φίλο μου τον Μίνο τον καφέ μας και χαζολογούμε. Συζήτηση περί ανέμων και υδάτων χωρίς να αγνοούμε και τις παρουσίες των διπλανών τραπεζιών μάλιστα, έχοντας ευρυγώνια στόχευση, δεν περνούν απαρατήρητες και οι περαστικές παρουσίες!

Στο διπλανό μας τραπέζι τέσσερις καλοστεκούμενες μεσήλικες κυρίες εξομολογούνται τα «δεινά» τους από το έτερο ήμισυ, το θάψιμο πάει σύννεφο…
Η μια η πιο όμορφη και η πιο παθιασμένη με το θέμα εξηγεί πως αυτή αντιμετώπισε αποτελεσματικά το πρόβλημα της συμβίωσης , “κορίτσια” ακούγεται να λέει με στόμφο “πρέπει να βρείτε γκόμενο ακούστε με και μένα !”

Μπροστά μας μια νεανική παρέα, τρία αγόρια και δυο κορίτσια , δεν έχουν ανοίξει το στόμα τους παρά μόνο όταν πίνουν καμία γουλιά από τον ανάμεικτο χυμό που έχουν στο τραπέζι , πλήρως αφοσιωμένοι στις οθόνες των κινητών τους και αναρωτιέσαι μήπως επικοινωνούν με sms ; γιαυτό και αυτή η σιγή !

Ξαφνικά στη Κριεζώτου στην είσοδο του parking μια μικρή αναταραχή ένα Jeep καταφθάνει συνοδευόμενο από δυο μοτοσυκλέτες με 4 αστυνομικούς πάνοπλους . Ο αντιπρόεδρος έρχεται λέει το γκαρσόνι και παρακολουθεί με περιέργεια την σκηνή .

Μέσα από το καφέ ακούγεται μια φωνή
« Γιώργο που είναι ο υπουργός ;»
“Ποιος υπουργός;” Απαντάει το παιδί που φτιάχνει τους καφέδες.
“Ρε αυτός της προηγούμενης κατάστασης με την τουπέ παρουσία που περπατούσε λες και έχει καταπιεί στειλιάρι δίμετρο” και αναφέρει ένα όνομα .
“Α.. από τότε που έχασαν τον χάσαμε τον υπουργό , ωραίος τύπος” και συνεχίζει ο Γιώργος , “πρώτα πέρναγε από το μπαράκι εδώ πιο κάτω κατέβαζε κανένα δυο ποτηράκια ουίσκι και μετά τράβαγε για το υπουργείο,χαλαρός τύπος και έξω καρδιά, σιγά μην καθότανε να σκάσει, μετά το μεσημέρι πήγαινε και στο υπουργείο του!”