Είκοσι χρόνια από τον θάνατο του Κ Καραμανλή…
Ο Π Λουκάκος θυμάται και γράφει 
Απόσπασμα από την Athens voice….

Την ημέρα που θα φεύγαμε, αποχαιρετιστήκαμε συγκινημένοι. 
«Εσείς γυρίζετε στα παιδιά σας και στους αγαπημένους σας, εγώ στη μοναξιά μου. Συγγνώμη αν σας κούρασα, ξέρω ότι είμαι κουραστικός και δύσκολος άνθρωπος», μας είπε ο Καραμανλής. 
«Γιατί μοναξιά; Εσάς σας αγαπάνε τόσοι άνθρωποι», απάντησε η γυναίκα μου.
Ο Καραμανλής χαμογέλασε και της είπε: «Μεγαλώνοντας θα μάθεις ότι είναι πιο σημαντικό να αγαπάς από το να σε αγαπάνε. Γιατί όταν σε αγαπάνε γεμίζεις απλώς τον εγωισμό σου, ενώ όταν αγαπάς εσύ, γεμίζεις ολόκληρος»