Από την Συνέντευξη του Αθανάσιου και Γεώργιου Παπαΐωάννου στη Μαρία Κρόκου, από το περιοδικό Wine Trails μηνός Μαΐου 2015
ΑΠ: Παγκοσµίως βρίσκεται σε εξέλιξη µία επανάσταση που σιγά-σιγά ξηλώνει κάποια πράγµατα τα οποία καθιερώθηκαν. Αν παραµείνουµε στο «Αριστοτέλης έφα», έτσι έλεγαν δύο αιώνες µετά τον Αριστοτέλη λόγω µεγέθους, αυτό αποτέλεσε στασιµότητα. Πόσο µάλλον στη γαλλική κουλτούρα να πούµε ότι τη δεχόµεθα στατικά. Μάλιστα σαν Έλληνας µπορώ να πω το εξής, τόσος µεγάλος σύνδεσµος κρασί-πολιτισµός, δεν υπήρξε πουθενά αλλού, ακολούθησαν όλοι οι άλλοι. Αυτό που ο Θουκυδίδης έλεγε είναι ότι ναπό τη στιγµή που καλλιεργήθηκε αµπέλι στη Μεσόγειο, εξέλειψε η βαρβαρότητα. Μήπως, λοιπόν, ένα µέσο πολιτισµού ξεκινά προς την Ευρώπη αρχικά και επεκτείνεται σε όλον τον κόσµο δυναµικά; ∆εν µπορεί να αγνοήσει κανείς ότι ο Σωκράτης έλεγε το κρασί είναι ελιξίριο του φόβου. Μήπως ο Μέγας Αλέξανδρος το υιοθέτησε ποτίζοντας το στρατό του µε κρασί και µέθυσε και ο ίδιος και έφτασε µέχρι Ινδίες;
Το µέλλον του κρασιού σε όλο τον κόσµο…
ΑΠ: Παγκοσµίως βρίσκεται σε εξέλιξη µία επανάσταση που σιγά-σιγά ξηλώνει κάποια πράγµατα τα οποία καθιερώθηκαν. Αν παραµείνουµε στο «Αριστοτέλης έφα», έτσι έλεγαν δύο αιώνες µετά τον Αριστοτέλη λόγω µεγέθους, αυτό αποτέλεσε στασιµότητα. Πόσο µάλλον στη γαλλική κουλτούρα να πούµε ότι τη δεχόµεθα στατικά. Μάλιστα σαν Έλληνας µπορώ να πω το εξής, τόσος µεγάλος σύνδεσµος κρασί-πολιτισµός, δεν υπήρξε πουθενά αλλού, ακολούθησαν όλοι οι άλλοι. Αυτό που ο Θουκυδίδης έλεγε είναι ότι ναπό τη στιγµή που καλλιεργήθηκε αµπέλι στη Μεσόγειο, εξέλειψε η βαρβαρότητα. Μήπως, λοιπόν, ένα µέσο πολιτισµού ξεκινά προς την Ευρώπη αρχικά και επεκτείνεται σε όλον τον κόσµο δυναµικά; ∆εν µπορεί να αγνοήσει κανείς ότι ο Σωκράτης έλεγε το κρασί είναι ελιξίριο του φόβου. Μήπως ο Μέγας Αλέξανδρος το υιοθέτησε ποτίζοντας το στρατό του µε κρασί και µέθυσε και ο ίδιος και έφτασε µέχρι Ινδίες;
