Ζά – Αλεκτρυών  
Ποίηση.: Ζωγράφου Οδυσσέα    Τι άλλη του πατρός μορφή θα λάβεις φωνή μου, και ως ένας Αλεκτρυών θα έρθεις από τις εσχατιές του κόσμου;•◦Ως ένας όμορφος δικός μου ανθός, της δύναμης και της υπομονήςπότε από την Οδησσό και πότε από τη Σαμαρκάνδη… Ίδιας κατατομής και παρόμοιας ευγένειας της ψυχής, ωραίοι ως οι θεοί που με όρκισαν στην Αθήνα, οι Άγιοι Θεόδωροι. Θα έρχεσαι πάντοτε με τη δύναμη του ιερού Ασκληπιού και του αθάνατου Απόλλωνανα ορίζεις μέσα στη ζωή, βιωτές όπως Ανάσταση και Υγεία.  Έτσι που ισχυρότερο από κάθε τί, αν όχι ο ίδιος ο Θεός,θα είναι το ωραίο, η ομορφιά και η Οδύσσεια δικαιοδύνη, ή δικαιοσύνη, ή καλοσύνη. Εκεί δηλαδή που όταν όλες οι συνειδήσεις θα επιστρέφουν,θα υπάρχει πάντοτε όπως και υφίσταται, η μία ακραία δύναμη… Αυτή της ψυχικής και οντολογικής του ανθρώπου, ανώτερης τοπομετρίας!Ο κόσμος ως το υπέρτατο κάλος δηλαδή, το κόσμημα του κόσμου… Εδώ τώρα πια είναι που η φωνή του Ξένιου Διός, γίνεται Ξενοφώνταςκαι ως Αλεκτρυών ορίζει τους βαθύτερους προσανατολισμούς της μίας Ανατολής,του ενός Βορά και του ενός Νότου. Η εντολή σου τώρα προχώρησε ίσαμε το φώς, και δεν λαλείς πλέον μόνο την Ελευσίνα. Παρά για τις δυνάμεις του Μασσαλιώτη Πυθέα και του ηρωικού Δυσσέα,βοηθάς το νοσταλγικό, το της ιερής πατρίδας βήμα.◦•Αλέκτορα του Οδυσσέα μοναδικέ,που λαλείς στην κάθε Ανατολή και έτσι του ορίζοντα τα σημεία ορίζεις!