To Υπερταμείο Ιδιωτικοποιήσεων

Ιδιωτική λέγεται η περιουσία του Δημοσίου που επιτρέπεται να δοθεί προς εκμετάλλευση, ενώ υπάρχει και η περιουσία που εξυπηρετεί σκοπούς δημοσίου συμφέροντος και απαγορεύεται να περάσει σε άλλα χέρια. Τα όρια ανάμεσα στις δύο κατηγορίες δεν είναι ιδιαίτερα ξεκάθαρα, και βλέποντας κανείς τι έχει περάσει στο νέο υπερταμείο, καταλήγει ότι τελικά το κράτος ονομάζει ιδιωτικό οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο μπορεί να δοθεί για εκμετάλλευση. Με απλά λόγια, ό,τι πιάνει τιμή.Αυτήν ακριβώς την περιουσία έχει στόχο να αξιοποιήσει το υπερταμείο ιδιωτικοποιήσεων. Το inside story επιχειρεί να ρίξει φως στο νέο κατασκεύασμα που ψήφισε η κυβέρνηση, κάνοντας μια μικρή αναδρομή στο πρόσφατο παρελθόν των ιδιωτικοποιήσεων στην Ελλάδα.

Το ταμείο ακούει στο όνομα «Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας ΑΕ» και στην πράξη αποτελεί ένα υπερ-διευθυντήριο με τέσσερα βασικά παρακλάδια, που κατέχουν χιλιάδες μικρά και μεγάλα περιουσιακά στοιχεία του Δημοσίου. Η διοίκηση του ταμείου θα γίνεται από τεχνοκράτες. Η επιλογή θα γίνεται από το ανώτατο όργανο του ταμείου, το Εποπτικό Συμβούλιο, με απλή σύμφωνη γνώμη του υπουργού των Οικονομικών.Το αν το νέο κατασκεύασμα θα πετύχει το σκοπό του, που είναι αφενός η εξεύρεση πόρων για την αποπληρωμή μέρους του χρέους κι αφετέρου η διενέργεια επενδύσεων με σκοπό την αύξηση της αξίας της περιουσίας, θα φανεί στο μέλλον. Εκ πρώτης όψεως, η δομή του υπερταμείου είναι πολύπλοκη και δεν αναμένεται να αποφευχθούν προβλήματα γραφειοκρατίας και προβλήματα στη λήψη των αποφάσεων.Μέχρι τώρα πάντως οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν κατάφεραν να φτιάξουν ένα αξιόπιστο φορέα και να κάνουν το αυτονόητο, δηλαδή να δώσουν αξία στα ελληνικά περιουσιακά στοιχεία. Γι’ αυτό βέβαια δεν φταίνε μόνο οι Έλληνες πολιτικοί, αλλά και οι ξένοι δήθεν “ειδικοί”, που έθεταν άπιαστους στόχους εσόδων αποκρατικοποιήσεων, σε μία χώρα που έκανε στάση πληρωμών δύο φορές και τα περισσότερα περιουσιακά της στοιχεία περιήλθαν σε απαξίωση.Η διαφορά αυτή τη φορά στην στρατηγική είναι ότι για πρώτη φορά επιλέγεται η μακροχρόνια αξιοποίηση. Αυτή η στρατηγική είναι σε κάθε περίπτωση πιο ρεαλιστική από την ιδέα που είχε η τρόικα τον Φεβρουάριο του 2011, όταν ο εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Servaas Deroose έθετε ως στόχο εσόδων από τις αποκρατικοποιήσεις εκείνο το απίθανο νούμερο των 50 δισ. ευρώ μέχρι και το τέλος του 2015. Αυτό έγινε επί πρωθυπουργίας Γ. Παπανδρέου με υπουργό Οικονομικών τον Ευάγγελο Βενιζέλο.Το νούμερο αυτό και άλλα πολλά, σβήστηκαν και ξαναγράφτηκαν. Όλοι κατάλαβαν ότι οι δυνατότητες της ελληνικής οικονομίας ήταν μικρότερες. Τα δύο τελευταία χρόνια προστέθηκε ένας ακόμα αστάθμητος παράγοντας, που δεν είναι άλλος από τη μπερδεμένη πολιτική αναβλητικότητας της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στα θέματα αξιοποίησης δημόσιας περιουσίας.Τώρα, μετά την υπογραφή του τρίτου Μνημονίου το καλοκαίρι του 2015, η κυβέρνηση ανέλαβε συγκεκριμένες δεσμεύσεις. Τέθηκαν στόχοι που τείνουν περισσότερο στα ιστορικά στοιχεία αποκρατικοποιήσεων, δηλαδή σε αυτά που η ελληνική οικονομία είχε πετύχει στο παρελθόν, όταν κατά τη διάρκεια της περιόδου 1997-2007 και σε συνθήκες σαφώς καλύτερες από αυτές των τελευταίων ετών της κρίσης, το ελληνικό Δημόσιο αντλούσε από αποκρατικοποιήσεις ποσά της τάξης των 2-2,5 δισ. ευρώ ετησίως.

Οι στόχοι εσόδων σε μεσοπρόθεσμο επίπεδο που τέθηκαν με το τελευταίο Μνημόνιο του 2015 είναι 6,4 δισ. ευρώ για την τριετία 2015-2017 (1,4 δισ., 3,7 δισ. και 1,3 δισ. αντίστοιχα) και είναι εφικτοί, δεδομένου ότι πολλοί διαγωνισμοί έχουν ολοκληρωθεί.Σε ό,τι αφορά τον μακροπρόθεσμο στόχο που τέθηκε στο τελευταίο Μνημόνιο, αυτός παραμένει στα 50 δισ. ευρώ, αλλά αφορά σε όλη τη διάρκεια ζωής του δανείου του ESM, δηλαδή 32,5 έτη. Ο στόχος αυτός είναι και δεν είναι ρεαλιστικός. Είναι ρεαλιστικός ως προς τον χρόνο, αφού η χρονική περίοδος επίτευξής του επεκτείνεται για πολλά χρόνια. Δεν είναι ρεαλιστικός ως προς τα διαθέσιμα περιουσιακά στοιχεία και την ωριμότητά τους για αξιοποίηση.Και αυτό γιατί η αξία των προς αξιοποίηση περιουσιακών στοιχείων αυτή την περίοδο είναι πολύ μικρότερη. Αυτό συνέβη κυρίως γιατί από τα κεφάλαια των 45,4 δισ. ευρώ, που το ΤΧΣ χρησιμοποίησε από τη σύστασή του για τη διάσωση των τραπεζών, έχουν μείνει μόλις 6,2 δισ. ευρώ. Τα 6,2 δισ. ευρώ  περιλαμβάνουν τα 2,1 δισ. ευρώ που ειναι η αποτίμηση της συμμετοχής του ΤΧΣ στο μετοχικό κεφάλαιο των τραπεζών με ημερομηνία 1 Ιουνίου 2016, και 4,060 δισ. ευρώ είναι η αξία των ομολογιών (cocos, όπως λέγονται).Συνεπώς η αξία των μετοχών (2,1 δισ. ευρώ) ακόμα και εάν πολλαπλασιαστεί υπολείπεται των κεφαλαίων που το ΤΧΣ έχει καταβάλει. Σε ό,τι αφορά τις ομολογίες, το ΤΧΣ λαμβάνει απόδοση 8% (επί των 4,060 δισ. ευρώ ). Δηλαδή το ΤΧΣ δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να ανακτήσει τα ποσά που έβαλε και γενικά να ανακτήσει σημαντικά ποσά τα επόμενα χρόνια, γιατί εκτός από το ότι έχασε χρήματα, η συμμετοχή του στις τράπεζες περιορίστηκε. Ετσι περιορίστηκε και η δυναμική ανάκτησης των κεφαλαίων στο μέλλον. Επίσης, η προς αξιοποίηση περιουσία του ΤΑΙΠΕΔ –που είναι και η πιο ώριμη– κυμαίνεται μεταξύ 5 και 7 δισ. ευρώ και περιλαμβάνει τα 19 περιουσιακά στοιχεία που θα αξιοποιηθούν μέχρι και το 2017. Μετά, το ΤΑΙΠΕΔ δεν θα έχει λόγο ύπαρξης και αναμένεται να απορροφηθεί από κάποια άλλη εταιρεία του υπερταμείου.

Εκτός από το ΤΧΣ και το ΤΑΙΠΕΔ, τα δύο νέα στοιχεία που μπαίνουν στον χάρτη της αξιοποίησης είναι α) η εταιρεία ακινήτων του Δημοσίου, η ΕΤΑΔ ΑΕ με τα 71.500 ακίνητα και β) οι υπό κρατικό έλεγχο εταιρείες που εισφέρονται στο υπερταμείο μέσω της Εταιρείας Δημοσίων Συμμετοχών ΑΕ (ΕΔΗΣ).Η αξία αυτών των στοιχείων, δηλαδή της ΕΤΑΔ και της ΕΔΗΣ, δεν μπορεί να προσδιοριστεί καθώς δεν είναι ακόμα ώριμα προς αξιοποίηση. Αυτό σημαίνει είτε ότι τα περιουσιακά στοιχεία δεν είναι νομικά έτοιμα για αξιοποίηση, είτε ότι δεν υπάρχει ζήτηση στην αγορά οπότε δεν είναι ελκυστικά ως επενδύσεις.Τέλος, ο στόχος των 50 δισ. εξαρτάται και από τη συμφωνία ελάφρυνσης του χρέους και της αναμενόμενης μετάθεσης της αποπληρωμής του. Δηλαδή η χρονική περίοδος εξεύρεσης 50 δισ. ευρώ από την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας μπορεί να επιμηκυνθεί περισσότερο. Γι’ αυτό μάλλον και συμφωνήθηκε μεταξύ δανειστών και κυβέρνησης το ταμείο να έχει πολύ μακρά διάρκεια ζωής, τουλάχιστον 99 ετών!

Η διαχείριση και αξιοποίηση της ιδιωτικής περιουσίας του ελληνικού Δημοσίου. Από το καταστατικό του προβλέπεται πως θα διαθέτει το 50% των κερδών για:

• την πληρωμή των οικονομικών υποχρεώσεων του ελληνικού Δημοσίου προς τους δανειστές
• την υλοποίηση επενδυτικής πολιτικής της χώρας, για επενδύσεις που θα συμβάλλουν στην ενίσχυση της ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας.

Υπάρχει κι ένα τρίτος στόχος που είναι η προώθηση μεταρρυθμίσεων των δημοσίων επιχειρήσεων μέσω αναδιάρθρωσης, βέλτιστης εταιρικής διακυβέρνησης και διαφάνειας, καθώς και μέσω της προαγωγής υπεύθυνης διοίκησης, κοινωνικής ευθύνης, αειφορίας, καινοτομίας και βέλτιστων εταιρικών πρακτικών.

Τυπικά ναι, ουσιαστικά όχι. Με βάση τη μετοχική σύνθεση, το ελληνικό Δημόσιο είναι ο μοναδικός μέτοχος και εκπροσωπείται από τον υπουργό Οικονομικών. Όμως, με βάση τον ιδρυτικό του νόμο δεν ανήκει στο Δημόσιο ή τον ευρύτερο δημόσιο τομέα όπως αυτός εκάστοτε ορίζεται και δεν διέπεται από το νόμο 3429/2005, που ορίζει τον τρόπο διοίκησης και ελέγχου των δημοσίων επιχειρήσεων. Η Εταιρεία λειτουργεί με βάση τον ιδρυτικό της νόμο, δηλαδή αυτόν που ψηφίστηκε πρόσφατα και μόνο συμπληρωματικά από τις διατάξεις του κ.ν. 2190/1920 (νόμος περί ανωνύμων εταιρειών).

Όχι, και αυτή είναι η μεγάλη διαφορά. Αν και το ανώτατο όργανο όλων των εταιρειών και της συγκεκριμένης είναι η Γενική Συνέλευση των μετόχων, στην προκειμένη περίπτωση ο μοναδικός μέτοχος, το ελληνικό Δημόσιο, δεν μπορεί να αποφασίζει από μόνο του την εκλογή ούτε την ανάκληση του διορισμού μελών του Διοικητικού Συμβουλίου. Επίσης δεν μπορεί να αποφασίζει τον καθορισμό της αμοιβής των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου. Αυτά είναι ζητήματα που αποφασίζονται από ένα άλλο όργανο ανώτατης διοίκησης, το Εποπτικό Συμβούλιο, στο οποίο συμμετέχουν στελέχη των δανειστών και της ελληνικής κυβέρνησης.

Βασίζεται στο Εποπτικό Συμβούλιο και στον εσωτερικό κανονισμό λειτουργίας τον οποίο συντάσσει το Διοικητικό Συμβούλιο (ο οποίος κανονισμός δεν έχει συνταχθεί αφού ακόμα δεν υπάρχει ΔΣ). Η Γενική Συνέλευση, δηλαδή το ελληνικό Δημόσιο, είναι υποχρεωμένη να υιοθετήσει τον Εσωτερικό Κανονισμό που θα ρυθμίσει τη λειτουργία της Εταιρείας και των άμεσων θυγατρικών της (πλην ΤΧΣ).Ο Εσωτερικός Κανονισμός βασίζεται σε βέλτιστες διεθνείς πρακτικές και τις κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ και θα επεκταθεί σε όλες τις άμεσες θυγατρικές της Εταιρείας (ΤΧΣ, ΤΑΙΠΕΔ κ.λπ.).

Εγκρίνει, κατόπιν πρότασης του Διοικητικού Συμβουλίου, το στρατηγικό σχέδιο του υπερταμείου και των άμεσων θυγατρικών του, πλην του ΤΑΙΠΕΔ σε σχέση με τα περιουσιακά στοιχεία τα οποία είναι προς ιδιωτικοποίηση (τα 19 περιουσιακά στοιχεία). Το στρατηγικό σχέδιο περιλαμβάνει στόχους αξιοποίησης ή ιδιωτικοποίησης βάσει γενικών στρατηγικών κατευθύνσεων που παρέχονται από τον Υπουργό Οικονομικών. Επίσης, εγκρίνει τον Εσωτερικό Κανονισμό της Εταιρείας και τις τροποποιήσεις του κατόπιν πρότασης του Διοικητικού Συμβουλίου, η οποία προσυπογράφεται από το Εποπτικό Συμβούλιο.

Είναι το όργανο που έχει το πάνω χέρι. Στην πράξη υποκαθιστά τη Γενική Συνέλευση της Εταιρείας, καθώς εκλέγει τα μέλη του ΔΣ και εποπτεύει τις εργασίες του. Το συγκεκριμένο όργανο δεν συναντάται σε άλλες εταιρείες. Απαρτίζεται από στελέχη των δανειστών και της ελληνικής κυβέρνησης.

Το Εποπτικό Συμβούλιο αποτελείται από πέντε μέλη που διορίζονται από τη Γενική Συνέλευση αλλά σύμφωνα με τους εξής περιορισμούς:

• Τρία μέλη επιλέγονται από το ελληνικό Δημόσιο κατόπιν σύμφωνης γνώμης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας.
• Δύο μέλη, μεταξύ των οποίων ο Πρόεδρος του Εποπτικού Συμβουλίου, επιλέγονται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, κατόπιν σύμφωνης γνώμης του Υπουργού Οικονομικών.

Η θητεία των μελών του Εποπτικού Συμβουλίου είναι πέντε έτη.Το Εποπτικό Συμβούλιο επιλέγει τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του υπερταμείου (πέντε έως επτά), μεταξύ αυτών τον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο, ορίζει τις αμοιβές των μελών και εποπτεύει συνολικά τις εργασίες του Διοικητικού Συμβουλίου. Επίσης ανακαλεί το διορισμό των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου και αξιολογεί κάθε χρόνο τα πεπραγμένα του.

Δεν αναφέρεται κάτι τέτοιο ρητά και κατηγορηματικά. Για την επιλογή του διευθύνοντος συμβούλου το Εποπτικό Συμβούλιο ζητά την “απλή γνώμη” του υπουργού των Οικονομικών. Προφανώς στο πλαίσιο της καλής συνεργασίας το Εποπτικό Συμβούλιο δεν θα τοποθετήσει διευθύνοντα σύμβουλο δίχως τη συγκατάθεση του υπουργού των Οικονομικών.

Ναι. Κάθε μέλος του Εποπτικού Συμβουλίου μπορεί να ζητά από το Διοικητικό Συμβούλιο οποιαδήποτε πληροφορία ή στοιχείο που, κατά την κρίση του, είναι απαραίτητο για την εκτέλεση των καθηκόντων του. Το Διοικητικό Συμβούλιο οφείλει να παρέχει τα εν λόγω στοιχεία χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση.

Όχι χωρίς την έγκριση του Εποπτικού Συμβουλίου. Το Εποπτικό Συμβούλιο προσυπογράφει την επαναμεταβίβαση στο Ελληνικό Δημόσιο περιουσιακών στοιχείων τα οποία μεταβιβάσθηκαν στην Εταιρεία ή στις άμεσες θυγατρικές της.

Με τη σύμφωνη γνώμη 4 εκ των 5 μελών του.

Διεκπεραιώνει τα θέματα που σχετίζονται με τη διαχείριση της Εταιρείας και επιβλέπει την εφαρμογή του επιχειρηματικού σχεδίου της, το οποίο συντάσσει κάθε χρόνο ο διευθύνων σύμβουλος.Ακόμα και στις συνεδριάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου προβλέπεται να παρευρίσκεται ως παρατηρητής εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας. Ο εκπρόσωπος ενημερώνεται πλήρως επί των θεμάτων της ημερήσιας διάταξης και μπορεί να ζητήσει εγγράφως από το Διοικητικό Συμβούλιο κάθε πληροφορία επί των θεμάτων που σχετίζονται με τη λειτουργία της Εταιρείας. Η εν λόγω ενημέρωση παρέχεται σε αυτόν χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση.

1. Ιδιωτικοποίηση περιουσιακών στοιχείων. Η Εταιρεία και οι άμεσες θυγατρικές της (εξαιρουμένων των ΤΧΣ και ΤΑΙΠΕΔ) μπορούν να προβαίνουν ενδεικτικά στην πώλησή τους, τη μεταβίβαση οποιωνδήποτε εμπράγματων ή ενοχικών δικαιωμάτων επί αυτών ή την εισφορά των τελευταίων σε ανώνυμες εταιρείες (ΑΕ) ή ιδιωτικές κεφαλαιουχικές εταιρείες (ΙΚΕ) και στη συνεπακόλουθη πώληση των σχετικών μετοχών σε τρίτους.2. Η Εταιρεία και οι άμεσες θυγατρικές της (εξαιρουμένων των ΤΧΣ και ΤΑΙΠΕΔ) δύνανται επιπλέον να προβαίνουν στη μίσθωση των περιουσιακών στοιχείων, την παραχώρηση του δικαιώματος χρήσης ή αξιοποίησής τους, την ανάθεση της διαχείρισής τους, τη σύσταση επί αυτών οποιουδήποτε πραγματικού η προσωπικού δικαιώματος, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων οριζόντιας ιδιοκτησίας και επικαρπίας επί δικαιωμάτων οποιασδήποτε φύσης.3. Η Εταιρεία δύναται επιπλέον να προβαίνει σε τιτλοποίηση απαιτήσεων και την έκδοση τίτλων ανταλλάξιμων με μετοχές, υπό την προϋπόθεση ότι η έκδοση αυτών των τίτλων δεν αυξάνει το δημόσιο χρέος, όπως αυτό υπολογίζεται σύμφωνα με τους κανόνες της Eurostat.

Πριν από την αξιοποίηση οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου της Εταιρείας ή των θυγατρικών της, πλην των ΤΧΣ και ΤΑΙΠΕΔ, απαιτείται να γίνει τελική αποτίμηση της αξίας του εν λόγω περιουσιακού στοιχείου σύμφωνα με τα αναφερόμενα στον Εσωτερικό Κανονισμό. Όμως με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας ή των θυγατρικών της (εκτός των ΤΧΣ και ΤΑΙΠΕΔ), είναι δυνατόν, αντί της αποτίμησης να δοθεί αιτιολογημένη γνώμη (fairness opinion) πιστωτικού ιδρύματος ή τράπεζας επενδύσεων για το δίκαιο και εύλογο της προτεινόμενης συναλλαγής.

Ναι, σε ότι αφορά την πώληση μετοχών εταιρειών που είναι εισηγμένες σε χρηματιστήρια. Σε αυτή την περίπτωση το υπερταμείο ή οι οι θυγατρικές του (εκτός ΤΧΣ και ΤΑΙΠΕΔ) μπορούν να αναθέσουν σε πιστωτικό ίδρυμα την ανεύρεση αγοραστή. Σε αυτήν την περίπτωση καλείται ο Σύμβουλος ή Πάρεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου να παραστεί στη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου. Η γνώμη του Συμβούλου θα διατυπώνεται εγγράφως εντός προθεσμίας δέκα ημερών.

Ναι. Από τον νόμο προβλέπεται ότι η Εταιρεία και οι θυγατρικές της, εκτός των ΤΧΣ και ΤΑΙΠΕΔ, μπορούν να αποδεχθούν δημόσιες προτάσεις κινητών αξιών που υποβάλλονται σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία. Αυτό σημαίνει ότι, αν π.χ. η ΔΕΗ ενταχθεί στο ταμείο, τότε μπορεί να πουληθεί αν ένας επενδυτής διατυπώσει δημόσια πρόταση μέσω Χρηματιστηρίου για την αγορά μετοχών της και η πρόταση κριθεί ότι καλύπτει τις ανάγκες του ταμείου. Σε αυτήν την περίπτωση αρκεί μια γνωμοδότηση για το εύλογο του τιμήματος από μια επενδυτική τράπεζα ή πιστωτικό ίδρυμα.Και σ’ αυτήν την περίπτωση καλείται ο Σύμβουλος ή Πάρεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου να παραστεί στη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου, που αποφασίζει την πώληση. Η γνώμη του θα διατυπώνεται προφορικά κατά τη συνεδρίαση του ΔΣ και θα καταχωρίζεται αυτολεξεί στα πρακτικά.

Το Διοικητικό Συμβούλιο αποφασίζει την υλοποίηση επενδύσεων (με εξαίρεση το ΤΧΣ), κατόπιν πρότασης της Επιτροπής Επενδύσεων, που θα συσταθεί εντός του υπερταμείου. Περιγράφονται τα ακόλουθα είδη:

• Επενδύσεις που συμβάλλουν στην ενίσχυση της ανάπτυξης της εθνικής οικονομίας.
• Επενδύσεις σε περιουσιακά στοιχεία της Εταιρείας και των άμεσων θυγατρικών της, πλην του ΤΧΣ.
• Επενδύσεις που αφορούν σε βελτιώσεις ή έξοδα προετοιμασίας για πώληση ή άλλου είδους αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας, εκσυγχρονισμό του δικτύου των δημοσίων επιχειρήσεων, καθώς και ανάθεση συμβάσεων διαχείρισης αναφορικά με εταιρείες υπό αναδιάρθρωση

Όχι. Η επενδυτική πολιτική έχει περιορισμούς:

• Περιλαμβάνει διαδικασία καθορισμού των ποσοστιαίων ορίων κάθε κατηγορίας επενδύσεων.
• Επενδύσεις που συμβάλλουν στην ενίσχυση της ανάπτυξης της εθνικής οικονομίας μπορούν να γίνουν εφόσον προβλέπεται από την Επιτροπή Επενδύσεων ότι: α) δημιουργούν απόδοση για την Εταιρεία ή β) έχουν θετική επίπτωση στην ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας και σε κάθε περίπτωση συνάδουν με την επενδυτική πολιτική.
• Επενδύσεις στα περιουσιακά στοιχεία της Εταιρείας ή των θυγατρικών της μπορούν να λάβουν χώρα εφόσον προβλέπεται από την Επιτροπή Επενδύσεων ότι θα δημιουργήσουν απόδοση για την Εταιρεία που συνάδει με την επενδυτική πολιτική.

 

Όχι. Η Βουλή απλώς ενημερώνεται. Το Διοικητικό Συμβούλιο της Εταιρείας υποβάλλει στη Βουλή ετήσια έκθεση πεπραγμένων και προσκαλείται σε συνεδριάσεις για να ενημερώνει για κάθε θέμα που μπορεί να ζητηθεί. Ο Πρόεδρος και ο Διευθύνων Σύμβουλος της Εταιρείας, με την ανάληψη των καθηκόντων τους, απλώς παρουσιάζονται στη Βουλή σε δημόσια ακρόαση ενώπιον επιτροπής.

Όχι. Οι συνεδριάσεις του Εποπτικού Συμβουλίου, καθώς και το σχετικό υλικό και τα πρακτικά των συνεδριάσεων, είναι εμπιστευτικά.