Δημοσιεύτηκε στισ από
Παράδοση αναφερόμενη στο σχηματισμό της πυραμίδας του Ταϋγέτου στον ουρανότου Γιάννη ΚοφινάΟ μεγάλος σοφός και νομοθέτης Λυκούργος της αρχαίας Σπάρτης βρέθηκε κάποτε προ διλήμματος για να επιλέξει έναν νέο άνδρα ανάμεσα στα Σπαρτιατόπουλα ώστε να παντρευτεί την βασιλοπούλα. Γνώριζε ότι όλα τα παλικάρια της αρχαίας αυτής πόλης ήταν εξαίρετα εκπαιδευμένα στην υποχρεωτική μόρφωση, αλλά και στην ανδρεία, τη ρώμη και την αρετή που αρμόζει στους νέους της Σπάρτης. Αποφάσισε να ξεχωρίσει με αίνιγμα , που θα έθετε στους νέους, το κατάλληλο πρόσωπο.Τους ανέφερε ότι θέλει να του βρουν την ώρα της ανατολής του Ήλιου. Οι νέοι ξαφνιάστηκαν αρχικά για την εύκολη αυτή ερώτηση, αλλά αμέσως προβληματίστηκαν διότι ένας σοφός δεν μπορεί να τους εμπαίξει αλλά ότι κάποια σοφία κρύβει αυτή η ερώτηση.Ξεκίνησαν αμέσως με το επόμενο πρωινό να ανεβαίνουν σε ψηλά σπίτια ή σε λόφους της Σπάρτης περιμένοντας την ανατολή όπου βγαίνοντας ο ήλιος έβαζαν τις φωνές. Ο Λυκούργος δεν έδειχνε ικανοποιημένος, ανέβηκαν ψηλά στις πλαγιές την επομένη αλλά τίποτα πάλι. Έφτασαν και στη κορυφή του Ταϋγέτου , όπου βρίσκεται και ο ναός του Θεού Ήλιου , ανέτειλε ο ήλιος και πάλι τίποτε. Αμέσως άρχισαν οι νέοι να βρίσκονται σε αμηχανία αλλά και έντονο προβληματισμό και περνούσε καιρός χωρίς το αίνιγμα να είναι λυμένο.Μια μέρα ένας νέος επισκέφτηκε τον γέροντα πατέρα του που έκρυβε σε σπήλαιο του Ταϋγέτου, ώστε να μην τον ρίξουν στο Καιάδα ως άχρηστο πλέον για την πόλη, του πήγαινε συχνά τροφή και του έκανε συντροφιά. Ο γέροντας τον είδε όμως στενοχωρημένο και τον ρώτησε τι τον απασχολεί. Ο νέος του ανέφερε το γεγονός και ο γέροντας χαμογέλασε και αμέσως ρώτησε τον γιο του αν πρόσεξε ένα φαινόμενο που εμφανίζεται το πρωί στην ιερή κορυφή του Ταϋγέτου. Ο γιος του απαντά ότι όταν υπάρχει καθαρή ατμόσφαιρα αυτά τα πρωινά σχηματίζεται προς τη δύση (δηλαδή στο Μεσσηνιακό κόλπο) και ψηλά στα ουράνια ένα ισόπλευρο τρίγωνο , η σκιά της κορυφής, αλλά μερικά λεπτά πριν την εμφάνιση του ήλιου. Τότε ο σοφός πατέρας και γέροντας εξήγησε στο γιο του το φαινόμενο της διάθλασης του φωτός, οπότε οι ακτίνες διαθλόμενες πίσω από τον Πάρνωνα σε υψόμετρο 2000μ κτυπούν την πυραμοειδή κορυφή (αντικείμενο) του ιερού βουνού στα 2407μ και σχηματίζουν ψηλά το είδωλό της. Εκ τούτου λίγα λεπτά πριν την ανατολή, αφού έχουμε σχηματισμό ειδώλου, σημαίνει ότι υπάρχει η φωτεινή πηγή οπότε έχουμε ήδη ανατολή.Ο νέος ολόγεμος από χαρά και υπερηφάνεια για τον σοφό και γέροντα πατέρα του ξεκινά με την αστροφεγγιά για την κορυφή. Το ξημέρωμα όταν οι άλλοι νέοι προβληματισμένοι κοιτούσαν την ανατολή αυτός περίμενε την εμφάνιση της γιγαντιαίας πυραμίδας στα ουράνια στη δύση. Μ ε την εμφάνιση του φαινομένου αμέσως βάζει τις φωνές, βάζοντας σε προβληματισμό τους άλλους νέους.Ο Λυκούργος όλο χαρά πλησιάζει το παλικάρι και γεμάτος ικανοποίηση που βρέθηκε τελικά ο νέος και αντάξιος άνδρας της βασιλοπούλας. Ο νεαρός όμως γεμάτος από δάκρυα χαράς πέφτει στα γόνατα του σοφού νομοθέτη προτείνοντάς του να τον τιμωρήσει για την παράβαση των νόμων της πατρίδας του αφού έκρυβε τον γέροντα πατέρα του και που τελικά αυτός ήταν στην ουσία που έλυσε το αίνιγμα.Ο Λυκούργος όμως έδειξε περισσότερο ικανοποιημένος, ενώ οι νέοι γύρω του έδειχναν προβληματισμένοι. Από την στιγμή εκείνη εμπνεύστηκε να αλλάξει τον υπάρχοντα νόμο, που έριχναν τους άχρηστους γέροντες ή τα ανάπηρα παιδιά στον Καιάδα, ανακηρύσσοντας νέο νόμο που θα κρατούσε τους γέροντες διότι αυτοί χρειάζονται πλέον στη πόλη, για την σοφία τους που δεν διαθέτουν οι νέοι. Από τότε όλοι οι γέροντες ήταν χρήσιμοι και ετιμόντο ιδιαίτερα από τους πολίτες της αρχαίας Σπάρτης.Τη παράδοση αυτή την άκουσα από έναν γέροντα ψαρά από τους Αγίους Αποστόλους Νεάπολης. Κάποια στιγμή συζητώντας στη κορυφή του Ταϋγέτου, παραμονή του Αι Λια, για το φαινόμενο αυτό γύρω από τη φωτιά και το τσουχτερό κρύο των επτά βαθμών κελσίου, και μετά από ένα μικρό διάλειμμα, ένας άλλος γέροντας μου ανέφερε τα ίδια αφού έπαιζε παραδοσιακά τραγούδια με το κλαρίνο που έφερε μέσα στο σακάκι του. Πρόσφατα και ο κ. Αναστάσιος Σπαντιδέας από την Σαϊδόνα μου ανέφερε για την παράδοση αυτή.Είναι γεγονός ότι τέτοιου είδους παραδόσεις πολλές φορές αποκαλύπτουν ιστορικά δρώμενα κάποιας εποχής που μπορεί να μην γράφτηκαν στους αιώνες. Θεώρησα από τα τότε υποχρέωσή μου να τα διαδίδω με κάθε ευκαιρία.