«στιχάκια του στρατού”

Η μέρα Τρίτη ήτανε που μπήκα μες το κέντρο
με βάλανε και έτρεχα σαν το Θανάση ΒέγγοΑνάθεμα την τύχη μου που μ’ έκανε φαντάρο
κι έφυγα από το σπίτι μου χωρίς να το γουστάρωΜες το στρατό απέκτησα τα τέσσερα βραβεία
το Αχ, το Βαχ, το αλίμονο και την ατσιγαρίαΩστόσο, πέρα από τα πολλά στιχάκια που έχουν αυτή τη μορφή, υπάρχουν και δυο άλλες κατηγορίες, σαφώς πιο ολιγομελείς.Η πρώτη είναι αυτά που αποκαλώ «Συνθήματα της απόλυσης». Συνθήματα τα λέω, επειδή είναι οχτασύλλαβα δίστιχα, σαν τα συνθήματα των διαδηλώσεων ή των γηπέδων. Και της απόλυσης, επειδή τα τέσσερα δείγματα που έχω συγκεντρώσει αναφέρονται όλα στην απόλυση του φαντάρου:Απολύομαι στραβάδια – δεν κοιμάμαι πια τα βράδιαΑπολύομαι ψαρούκλες – τα μαλλιά μου κάνω μπούκλεςΕίδα στ’ όνειρό μου ελάφια – απολύομαι πιλάφιαΔεν μου μπαίνουν πια τα ρούχα – απολύομαι κληρούχα(Περιττό να το πω, τα δύο τελευταία προέρχονται από το ναυτικό).