Δημοσιεύτηκε στισ από

Καλό μεσημέρι με την ανάρτηση του Γιάννη του ΠενταμοδιανούΟ φούρναρης γκρίνιαζε συνέχειαστην γυναίκα του που πήγαινε στιςεκκλησίες και έδινε στουςφτωχούς και στους εράνους. Μιαμέρα, εκεί που έβγαλε το ζεστόψωμί και μοσχοβόλησε η γειτονιά,ήρθε και στάθηκε στην πόρτα τουένας φτωχός.– Αφεντικό, όλα αυτά τα ψωμιάείναι δικά σου;– Αμ’ τίνος να’ ναι;– Και δεν τα τρως;– Βρε φύγε από δω!– Δώσε μου και μένα ένα ψωμάκιπου πεινάω.– Φύγε σου είπα, παράτα με.– Αφεντικό!– Φεύγεις ή δεν φεύγεις;– Αφεντικό! Παρακαλούσε οφτωχός…Δεν πρόλαβε να τελειώσει, και οφούρναρης πετάει ένα ψωμί στοκεφάλι του. Έσκυψε ο φτωχός καιτο ψωμί τον πήρε ξυστά και έπεσεπαραπέρα. Τρέχει, το αρπάζει,κάθεται σε μια γωνιά και το τρώει… Ο φούρναρης όλη μέρα ήταννευριασμένος για τον γρουσούζηεπισκέπτη και το ψωμί που έχασε.Ας τολμήσει να ξανάλθει, έλεγε!Τη νύχτα, κάπου δύο μετά ταμεσάνυχτα, πετάγεται οφούρναρης από τον ύπνο τουτρομαγμένος και καταϊδρωμένος.– Γυναίκα, σήκω, ξύπνα. Φέρε μου μία φανέλα να αλλάξω και να σουπω. Γυναίκα, πέθανα λέει, καιμαζεύτηκαν γύρω μου Άγγελοι καιδιάβολοι. Ποιός να πάρει την ψυχήμου. Σε μια μεγάλη ζυγαριά όλο καιπρόσθεταν οι τρισκατάρατοι τακρίματά μου. Και ο ζυγός βάρυνεκαι βάρυνε και οι Άγγελοι δεν είχαντίποτα να βάλουν καιλυπόντουσαν. Σε μια στιγμή, έναςΆγγελος φωνάζει: Το ψωμί! Αυτόπου χόρτασε τον πεινασμένο.Βάλτε το στον άλλο ζυγό. Οιδιάβολοι επαναστάτησαν: Το ψωμίδεν το έδωσε, το έριξε να σπάσειτο κεφάλι του φτωχού. Καιαπάντησαν οι Άγγελοι: Όμωςχόρτασε τον πεινασμένο καιεκείνος έδωσε την ευχή του. Και που λες γυναίκα μου, εκείνο τοψωμί έκανε και έγειρε η ζυγαριάαντίθετα και σώθηκα. Το λοιπόν,δίνε, δίνε και μη σταματάς. Και εγώθα δίνω. Αχ, και να ξανάρθειεκείνος ο φτωχός!Ο φούρναρης το κατάλαβε ότικερδίζει όταν δίνει. Εμείς όμως; Τοέχουμε καταλάβει; Μήπωςφοβόμαστε να δώσουμε; Μήπως η “κρίση”, μας βούλιαξε στηνολιγοπιστία; Μήπως είναι καιρόςνα αρχίσουμε να γινόμαστε και λίγοχριστιανοί; Και να πιστεύουμεακλόνητα, πως όταν δίνουμε, αντίνα φτωχαίνουμε, πλουτίζουμε.
 Κι ας μη ξεχνάμε: Η πρώτηθυγατέρα του Θεού είναι ηελεημοσύνη, αυτή η ελεημοσύνη«έπεισε» τον Θεό και έγινεάνθρωπος, για να μας σώσει…