Συντάκτης: Kostas Bertsias

Κοντομηνάς και Δημάκης

Ξεφυλλίζοντας παλιά βιβλία, πέφτεις καμιά φορά πάνω σε ιδέες που δεν γερνούν. Αλλάζουν τα ονόματα, αλλά οι αγωνίες μένουν ίδιες: ποιος αποφασίζει, ποιος ωφελείται, ποιος πληρώνει το κόστος.

Ο καπιταλισμός θυμίζει αμπέλι αφημένο να τρέξει ελεύθερα. Δίνει καρπό, συχνά άφθονο, αλλά όχι πάντα ποιοτικό. Η ένταση γεννά αποτέλεσμα, αλλά και ανισορροπία.

Ο σοσιαλισμός μοιάζει με περιποιημένο αμπελοτόπι. Με κανόνες, με φροντίδα, με μέριμνα για όλους. Κρατά το σύστημα όρθιο, αλλά κάποιες φορές χάνει τη σπίθα.

Και ο φασισμός; Είναι το αμπέλι που κλαδεύτηκε με απόλυτη ακρίβεια. Τίποτα δεν περισσεύει. Τίποτα όμως δεν αναπνέει.

Η ζωή —και η διοίκηση— δεν ανήκει σε κανένα από αυτά τα άκρα. Ανήκει στη σύνθεση.

Ο καλός ηγέτης δεν διαλέγει δόγμα. Διαλέγει εργαλεία.

Παίρνει από τον καπιταλισμό τα κίνητρα.

Από τον σοσιαλισμό τη δικαιοσύνη και τη δομή.

Και αποφεύγει τον πειρασμό του ελέγχου που σκοτώνει την πρωτοβουλία.

Γιατί στο τέλος, όπως και στο αμπέλι, δεν κρίνεται ποιο σύστημα ακολούθησες.

Κρίνεται τι κρασί έβγαλες.

Μερική άποψη του χωριού Κόκκινος

Η τακτοποίηση της βιβλιοθήκης συνεχίζεται….

Ένα από τα πιο παλιά μου βιβλία είναι αυτό της φωτό:

Στοιχεία του Βιβλίου

Συγγραφέας: Ζ. Π. Σαρτρ (Jean-Paul Sartre)

Γενικός Τίτλος Σειράς: Δρόμοι της Ελευθερίας

Τίτλος Βιβλίου: Η Αναστολή (Le Sursis)

Εκδόσεις: Ρούγκας (ιστορικός εκδοτικός οίκος που μετέφραζε σπουδαία έργα στα μέσα του 20ού αιώνα).

Λίγα λόγια για το περιεχόμενο:

Η Αναστολή είναι το δεύτερο μέρος της τριλογίας του Σαρτρ. Το έργο διαδραματίζεται τον Σεπτέμβριο του 1938, κατά τη διάρκεια των οκτώ ημερών που οδήγησαν στη Συμφωνία του Μονάχου.

• Το θέμα: Ο Σαρτρ περιγράφει την αγωνία της Ευρώπης μπροστά στο φάσμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι χαρακτήρες του βιώνουν μια “αναστολή” της μοίρας τους, περιμένοντας να δουν αν θα γίνει επιστράτευση ή αν θα σωθεί η ειρήνη.

• Το στυλ: Είναι διάσημο για την τεχνική του “σιμουλτανισμού“. Ο Σαρτρ αλλάζει σκηνές, πόλεις και χαρακτήρες μέσα στην ίδια παράγραφο (ή και πρόταση), δίνοντας την αίσθηση ότι όλη η Ευρώπη βιώνει το ίδιο δράμα την ίδια ακριβώς στιγμή.

• Φιλοσοφία: Μέσα από τις σελίδες του αναδεικνύονται οι βασικές αρχές του υπαρξισμού: η προσωπική ελευθερία, η ευθύνη των επιλογών μας και το πώς η Ιστορία εισβάλλει στην ιδιωτική ζωή του ατόμου.

Ξεφυλλίζοντας το μετά από τόσα χρόνια τις υπαρξιακές ιδέες του Σαρτρ τις προσάρμοσε κάπως για να ταιριάζουν σε θέματα διοίκησης:

Η «Αναστολή» ως μάθημα διοίκησης

1. Η αναστολή = τοξική ουδετερότητα

Στη διοίκηση, η μη απόφαση δεν είναι ουδέτερη κατάσταση.

Είναι ενεργή επιλογή — συνήθως η χειρότερη.

Ο manager που «κρατά ανοιχτές όλες τις επιλογές»:

χάνει χρόνο, θολώνει την κατεύθυνση της ομάδας και δημιουργεί αβεβαιότητα

Συμπέρασμα:

Η καθυστέρηση πολλές φορές κοστίζει περισσότερο από μια λάθος απόφαση.

2. Ελευθερία = ευθύνη χωρίς άλλοθι

Ο Σαρτρ λέει: είσαι ελεύθερος → άρα είσαι υπεύθυνος.

Στη διοίκηση αυτό μεταφράζεται ωμά:

Δεν υπάρχει:

«η αγορά φταίει» «οι συνθήκες δεν βοήθησαν» «η ομάδα δεν ήταν έτοιμη»

Ο ηγέτης ιδιοποιείται το αποτέλεσμα.

3. Analysis Paralysis

Ο ήρωας σκέφτεται συνεχώς — αλλά δεν πράττει.

Κλασικό λάθος στελεχών:

υπερ-ανάλυση αναζήτηση τέλειας πληροφορίας αναβολή απόφασης

Δεν υπάρχει τέλεια πληροφορία — μόνο επαρκής.

4. Οι αποφάσεις σε ορίζουν

Δεν είσαι αυτό που λες.

Είσαι αυτό που αποφασίζεις.

Στον οργανισμό:

στρατηγική = συσσωρευμένες αποφάσεις κουλτούρα = επαναλαμβανόμενες επιλογές

5. Το κόστος της μη δράσης

Η «αναστολή» δημιουργεί:

χαμένες ευκαιρίες αόρατο κόστος στασιμότητα που δεν φαίνεται άμεσα

Αυτό είναι το πιο επικίνδυνο:

δεν φαίνεται στα νούμερα — μέχρι να είναι αργά…

Ιντεραμέρικαν από τα παλιά :

Γ. Χριστοδούλου (από Βόλο) και Α. Τσιρτσίκος