Συντάκτης: Kostas Bertsias

Μια όμορφη ιστορία ήρθε στο φως της δημοσιότητας όταν ο 88χρονος πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ James Baker προσπάθησε να αναζητήσει, μέσω μιας φωτογραφίας που είχε τραβήξει το 1953 στη Ζάκυνθο, το μικρό κορίτσι που απεικόνιζε να κρατάει ένα πιάτο φαγητό. Ο James Baker υπηρετούσε τότε ως πεζοναύτης και βρισκόταν σε αποστολή για την παροχή βοήθειας στη δοκιμαζόμενη από τον μεγάλο σεισμό εκείνης της χρονιάς Ζάκυνθο. Σε μια απ’ τις πολλές φωτογραφίες που τράβηξε απεικονιζόταν το “Zante girl”, όπως το ονόμασε. Η αναζήτηση ξεκίνησε με τη βοήθεια της ελληνοαμερικανικής κοινότητας και χάρη στο διαδίκτυο ήταν γρήγορη και επιτυχής. Η 6χρονη τότε Γιοβάνα Ξιφίτα-Βυθούλκα είναι πλέον μια κυρία 71 χρόνων, η οποία διηγήθηκε με τη σειρά της την ιστορία στα τοπικά μέσα ενημέρωσης και αναμένει να μιλήσει με τον James Baker και να τον ευχαριστήσει “γι’ αυτό το πιάτο που μου γέμισε”.

ιστορία πίσω από το πρώτο all inclusive μοντέλο

Η θέσπιση της άδειας μετ’ αποδοχών στη Γαλλία του Μεσοπολέμου και η καθιέρωση φθηνών εισιτηρίων στα τρένα, έμελλε να δώσει μία απίστευτη ώθηση στον τουρισμό. Την ίδια στιγμή αρχίζουν να αναπτύσσονται και αντικομφορμιστικά κινήματα, που συνδυάζουν την ψυχαγωγία με τη συντροφικότητα, το πνεύμα της κοινότητας, τη γνωριμία με τη φύση, την απελευθέρωση από την σεμνοτυφία κ.λπ.

Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο αρχίζουν να κάνουν την εμφάνισή τους νέα μοντέλα διακοπών. Το 1948, δημιουργείται το “Ολυμπιακό κλαμπ”, ένα χωριό για διακοπές μέσα σε σκηνές, με ένα μπαρ και μια πίστα χορού. Σ’ αυτή την πρωτόγονη μορφή «all inclusive», που σύντομα βρήκε μιμητές, οι παραθεριστές -νέοι σε ηλικία, ξένοι και λάτρεις της άθλησης- αθλούνται μέσα στη φύση και το βράδυ διασκεδάζουν.

Στις δομές του πρώτου all inclusive συγκροτήματος δεν προβλεπόταν τρεχούμενο νερό, ηλεκτρισμός ή ιδιωτικοί χώροι-δωμάτια. Οι επισκέπτες κοιμούνται σε σκηνές στην αμμουδιά, παίζουν όλοι μαζί αθλήματα στην παραλία απολαμβάνοντας τον καθαρό αέρα, γευματίζουν κάτω από τα πεύκα και τα βράδια τραγουδούν γύρω από τη φωτιά.

Ένας από τους πρώτους που επένδυσαν σε αυτή τη νέα τάση ήταν ο Βέλγος Gérard Blitz, παιδί ευκατάστατης οικογένειας, ο οποίος, μαζί με τον Gilbert Trigano, οραματίζεται να δημιουργήσει νέους χώρους απόδρασης απαλλαγμένους από τους κοινωνικούς φραγμούς.Πράγματι, στις 27 Απριλίου του 1950, σε ένα ψαροχώρι κοντά στη Μαγιόρκα ιδρύεται το Club Mediterranée, μια μη κερδοσκοπική δομή, με 250 στρατιωτικές σκηνές και 1.000 κρεβάτια, που προάγει ένα μοντέλο διακοπών βασισμένο στην υπαίθρια ζωή, τα αθλήματα, την αλλαγή σκηνικού, την συνάντηση και την ευχαρίστηση, στα πλαίσια μιας διαμονής. Το μόττο του μάλιστα είναι: «Στόχος της ζωής είναι να είσαι ευτυχισμένος. Το μέρος για να το ζήσεις είναι εδώ. Και ο χρόνος για να είσαι ευτυχισμένος είναι τώρα».

Η συγκυρία είναι ιδανική καθώς η Γαλλία έχει μόλις καταργήσει τα κουπόνια σίτισης, έχει θεσπίσει τον κατώτατο μισθό και γενικώς υπάρχει διάχυτη η ανάγκη να ζήσει και να απολαύσει τις χαρές της ζωής, που τόσο πολύ στερήθηκε τα προηγούμενα χρόνια.

Η ανταπόκριση του κόσμου υπήρξε εντυπωσιακή, με τους πρώτους επισκέπτες να προέρχονται από τον χώρο του αθλητισμού, της δημοσιογραφίας και των τεχνών – αργότερα θα εμφανιστούν οι φοιτητές και οι ευκατάστατοι νέοι. Είναι χαρακτηριστικό ότι το πρώτο καλοκαίρι το Club Mediterranée αναγκάστηκε να «ρίξει πόρτα» σε 10.000 άτομα.

Τα επόμενα χρόνια, τουριστικά χωριά, που δεν διαφέρουν και πολύ από τις κατασκηνώσεις, ανοίγονται στα πιο ειδυλλιακά και εξωτικά σημεία της Μεσογείου φέρνοντας επανάσταση στον τρόπο που ο κόσμος έκανε διακοπές. Με 16.8οο φράγκα για δύο εβδομάδες (όσο ήταν ο κατώτατος μισθός), ο Blitz υπόσχεται «ένα νέο και συμπαθητικό μοντέλο διακοπών.’Ενα χωριό με άνετες σκηνές, στις πιο ωραίες τοποθεσίες της Μεσογείου, με πολυπληθές και αφοσιωμένο (μαυρισμένο και χαμογελαστό) προσωπικό και πληθώρα μεσογειακών αθλημάτων».

Στα «χωριά» αυτά δεν υπήρχαν ρολόγια, κλειδαριές στις πόρτες, τηλεοράσεις, αυτοκίνητα και, το πιο σημαντικό και επαναστατικό, δεν κυκλοφορούσαν μετρητά. Στους επισκέπτες (gentils membres – GMs), δίνονταν κομπολόγια για να τα χρησιμοποιήσουν για την κατανάλωση ποτών στο μπαρ. ;Όπως έγραψε το 1965 το περιοδικό Paris Match: «Σε αυτά τα χωριά τα χρήματα δεν έχουν καμία αξία. Ολοι είναι εκατομμυριούχοι. Ζούμε σε μία τέλεια σοσιαλιστική οικονομία, όπου όλα είναι ελεύθερα για όλους».

Τη δεκαετία του ’60 και του ’70, το Club Mediterranée υιοθετεί μια πιο «ηδονιστική» και ρομαντική προσέγγιση και αρχίζει να προσελκύει εργένηδες, που προσέρχονται για να διασκεδάσουν και να βρουν ένα ταίρι.- εξ ου και το τραγούδι που γράφεται, το 1978, για την περίσταση με τίτλο «Sea, Sex and Sun». Τις δεκαετίες ’80 και ’90 το μοντέλο του Club Med, όπως μετονομάστηκε, έχει πια ωριμάσει και αντιγραφεί από άλλα resorts. Μια σειρά από άστοχα «ανοίγματα» (άνοιξαν μπαρ, γυμναστήρια και εστιατόρια) φέρνουν τον όμιλο στο κόκκινο, που αναζητά πλέον εναγωνίως έναν τρόπο να επανεφεύρει τον εαυτό του προκειμένου να επιβιώσει.

Για να σταματήσει την οικονομική αιμορραγία, ο Gilbert, ο μεγαλύτερος γιος του ιδρυτή, αυξάνει την τιμή της διαμονής και αναβαθμίζει τις υπηρεσίες. Το Club πλέον αλλάζει: με τις σκηνές να αφήνουν τη θέση τους στις καλύβες, και τις καλύβες στο τσιμέντο. Τα «χωριά» πλέον, στον 21ο αιώνα, χαρακτηρίζονται από πολυτέλεια και φινέτσα, έτοιμα να προσελκύσουν εύπορες οικογένειες ανά τον κόσμο. Αν και οι πρώτες αντιδράσεις ήταν υστερικές από πελάτες που ζητούσαν πίσω το παλιό τους κλαμπ, το εγχείρημα πέτυχε.

Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΕΡΓΗ, καθώς τη ζεις μονάχα μία φορά και την πληρώνεις δέκα.

Έχεις μονάχα μία ευκαιρία για να βρεις την ιδανική συνταγή, μα αν την πετύχεις μία φορά σου είναι αρκετή

Είμαστε αδιάκριτοι και ελαφρώς θρασύδειλοι Δεν ξέρουμε πότε να σταματήσουμε. Θα ρωτήσουμε τα πιο απίστευτα, για να ‘χουμε υλικό για μετά. Φυσικά και θα συζητήσουμε για κάποιον χωρίς να είναι παρών. Το κάνουν όλοι.

Φυσικά και θέλουμε να ξέρουμε τα πάντα για όλους, είναι στην ανθρώπινη φύση: να ψαχουλεύει, να κατασκοπεύει, να μαθαίνει άπλυτα, να τα χρησιμοποιεί αν παραστεί ανάγκη. Αν μας πιάσουν, θ’ αρνηθούμε τα πάντα ή μπορεί και όχι, θα αντικρούσουμε, θα επιτεθούμε, σαν γνήσιοι ηλίθιοι θα επιμείνουμε και θα βγάλουμε τρελούς τους άλλους. Τι σημασία έχει. Εσύ, γιατί δεν παντρεύτηκες ακόμη είπαμε; Παιδιά δεν θες;

Υποτιμούμε τους άλλους Ίσως η ρίζα του κακού (μας). Φανερά ή κρυφά, για κάποιο ανεξήγητο λόγο είμαστε πεπεισμένοι ότι είμαστε καλύτεροι, πιο έξυπνοι, πιο ικανοί από τους περισσότερους με τους οποίους συναναστρεφόμαστε. Δεν το ομολογούμε, όχι πάντα, αλλά, πώς να γίνει τώρα, υπερέχουμε.

Σκεφτόμαστε καλύτερα, ενεργούμε καλύτερα, έχουμε περισσότερα χαρίσματα από τον μέσο όρο κι ακόμη κι αν δεν το ομολογούμε, αυτό που πραγματικά πιστεύουμε για τους άλλους, είναι ταπεινωτικό.

Δεν κάνουμε ποτέ λάθος, κι όταν μας κατηγορούν για κάτι τέτοιο απλώς μας αδικούν, κυρίως το σύμπαν μας χρωστάει. Και να πείτε σ’ αυτή που τα γράφει αυτά ότι ζει στην πόλη, αν δεν το κατάλαβε. Ας πάει κι αλλού να μείνει και τα λέμε. Πήξαμε στους κριτές και τους υπεράνω.

Και φυσικά έχει να κάνει και με το πώς μας εμπνέει να φερθούμε αυτή η πόλη, όλες οι μεγαλουπόλεις. Ποιον πολιτισμό περνάει στα κύτταρά μας, πόσο νοιάζεται για εμάς για να της το επιστρέψουμε. Αλλά μετά φεύγουμε από αυτά που μπορούμε να διορθώσουμε εμείς και η κουβέντα πάει αλλού, διαγράφοντας τον ίδιο φαύλο κύκλο. Ας δούμε τα δικά μας πρώτα, λοιπόν.

 

Πηγή: www.lifo.gr

Ο εχθρός είναι ένας πολύ καλός δάσκαλος …

 

«Στην αρχαία Αίγυπτο ζούσε ο σοφός Βασιλιάς Θαμούς. Μία μέρα τον επισκέπτηκε ο έξυπνος θεός Θεύθ.

Ο Θεύθ ήταν υπεύθυνος για την εφεύρεση της αριθμητικής, της γεωμετρίας, της αστρονομίας και των ζαριών, αλλά σύμφωνα με τον ίδιο η σημαντικότερη του ανακάλυψη ήταν «η χρήση των γραμμάτων». Αυτή ήταν και η εφεύρεση που ο Θεύθ ανυπομονούσε να μοιραστεί με τον Βασιλιά Θαμούς.

Η τέχνη της γραφής, σύμφωνα με τον Θεύθ, «θα κάνει τους Αιγύπτιους σοφότερους και θα βελτιώσει την μνήμη τους, καθώς η γραφή είναι αναγκαία τόσο για τη μνήμη, όσο και για την ευστροφία».

Αλλά ο Θάμους τον απέρριψε λέγοντας, «Θεύθ, που κατέχεις τόσες τέχνες, να ξέρεις πως άλλος έχει την ικανότητα να δημιουργεί τις τέχνες, και άλλος εκείνη που θα του επιτρέπει να κρίνει πόσο πρόκειται να ωφελήσουν και πόσο να βλάψουν όποιους πρόκειται να τις χρησιμοποιήσουν».

Ο βασιλιάς συνέχισε «Και τώρα εσύ, ως πατέρας της τέχνης των γραμμάτων, από ευμενή διάθεση προς το έργο σου, απέδωσες τα αντίθετα από αυτά που μπορεί πραγματικά τούτη η τέχνη. Γιατί τα γράμματα θα προκαλέσουν λήθη στις ψυχές όσων θα τα μάθουν, εφόσον οι ίδιοι δε θα φροντίζουν για την άσκηση της μνήμης τους, μια και, αποκτώντας εμπιστοσύνη στη γραφή, θα φέρνουν τα πράγματα στη μνήμη τους όχι από μόνοι τους, από μέσα τους, αλλά από έξω, διαμέσου ξένων σημείων».

Ο Θαμούς ολοκλήρωσε λέγοντας «Και έτσι παρέχεις στους μαθητές σου μια φαινομενική σοφία, όχι την αλήθεια· γιατί, με την τέχνη που προσφέρεις, θα ακούσουν πολλά χωρίς να τα διδαχθούν και, συνακόλουθα, θα πιστέψουν ότι ξέρουν πολλά, ενώ στην πραγματικότητα, στις περισσότερες περιπτώσεις στερούνται της γνώσης και θα είναι δύσκολοι στο να τους συναναστρέφεται κανείς, αφού, αντί σοφοί, θα έχουν γίνει δοκησίσοφοι».

5,3 εκατομμύρια για την προστασία του εναερίου χώρου της Αλβανίας από τα ελληνικά μαχητικά!

Λίγοι ίσως στην Ελλάδα γνωρίζουν ότι η χώρα μας έχει αναλάβει την προστασία του εναέριου χώρου της Αλβανίας, διαθέτοντας μαχητικά αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας. Ακόμη λιγότεροι ξέρουν ότι η επιχείρηση αυτή κόστισε μέχρι τώρα πάνω από πέντε εκατομμύρια ευρώ. Κι αυτό προκύπτει από τα επίσημα στοιχεία που κατέθεσε στη Βουλή ο Υπουργός Άμυνας Πάνος Καμμένος ο οποίος διευκρίνισε ότι η χώρα μας διαθέτει τέσσερα αεροσκάφη σε καθήκοντα QRA (Quick Reaction Αlert) κατά τα ΝΑΤΟϊκά πρότυπα ανά δεκαπενθήμερο καθώς το έργο επιμερίζεται με την ιταλική Αεροπορία η οποία έχει αναλάβει το έτερο ήμισυ της αστυνόμευσης.

Αυτό σημαίνει ότι όποτε διαπιστωθεί παραβίαση ή προσέγγιση αγνώστων αεροσκαφών στον αλβανικό εναέριο χώρο, τα μαχητικά της ΠΑ θα απογειωθούν από τις μητρικές τους βάσεις στην Ελλάδα για να αναγνωρίσουν ή να αναχαιτίσουν τα ίχνη αυτά.

Ακόμη ο υπουργός Εθνικής Άμυνας αποσυνδέει το θέμα της εναέριας αστυνόμευσης με το καθεστώς Ράμα λέγοντας πως πρόκειται για ΝΑΤΟϊκη υποχρέωση που έχει ξεκινήσει από τις προηγούμενες κυβερνήσεις και συνεχίζεται και με την τωρινή.

Ταυτόχρονα στην απάντησή του ο υπουργός Εθνικής Άμυνας αναφέρει πως η ελληνική συμμετοχή σε καθήκοντα αστυνόμευσης απέτρεψε την Τουρκία από το να προσφέρει παρόμοιο έργο, αν και αυτό θα ήταν ουσιαστικά αδύνατο από βάσεις στην Τουρκία. Έτσι τα τουρκικά αεροσκάφη θα έπρεπε να μετασταθμεύσουν στην Αλβανία, με ότι αυτό συνεπάγεται για την τουρκική Αεροπορία, ιδιαίτερα κάτω από τις σημερινές συνθήκες.

«Η αναγκαιότητα αστυνόμευσης του Αλβανικού εναέριου χώρου, ως νεοεισερχόμενου κράτους- μέλους της Συμμαχίας, υπαγορευόταν από το γεγονός ότι η Αλβανία δεν διαθέτει επιχειρησιακώς ενεργή Πολεμική Αεροπορία. Συναφώς, το εν λόγω έργο αναλήφθηκε από την Ελλάδα και την Ιταλία, δηλαδή τα δύο κράτη-μέλη της Νότιας Πτέρυγας με ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις και ικανότητα να υλοποιήσουν επιτυχώς την υπόψη αποστολή. Παράλληλα, η συμμετοχή της Ελλάδας απέτρεψε τυχόν ανάληψη του υπόψη έργου από την Τουρκία που μάλιστα εξεδήλωσε σχετική πρόθεση, το έτος 2012, η οποία απερρίφθη από τη Συμμαχία», αναφέρει στην απάντησή του ο Υπουργός.

Ο Υπουργός κατέθεσε και τα οικονομικά στοιχεία τα οποία έχουν ως εξής:

2009 353.467,93 €

2010 574.052,19 €

2011 560.836,37 €

2012 561.583,07 €

2013 443.075,54 €

2014 858.243,63 €

2015 498.072,72 €

2016 544.313,08 €

2017 526.157,43 €

2018 (05/11) 407.613,64 €

ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ 5.327.415,60 €

πηγη:epiruspost.gr

. Άμα σου αρέσει να μένεις μόνος αυτό είναι δείγμα πνευματικής ωριμότητας. Επίσης η μοναξιά μπορεί να είναι πολλές φορές παραγωγική.

Τρυφερό ενσταντανέ ηλικιωμένου ζευγαριού στην ορεινή Δωριδα ( 1972 )